«Ο εκφασισμός της κοινωνίας»



«Ο εκφασισμός της κοινωνίας» κι «ο εκφασισμός της κοινωνίας». Της ίδιας κοινωνίας που μόλις πριν 3 χρόνια τη βάφτιζαν σούπερ ντούπερ προοδευτική επειδή ψήφιζε πρώτη φορά «Αριστερά» και πρωτοπόρα επειδή επέλεγε «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα.
Πότε πρόλαβε και εκφασίστηκε η κοινωνία σε 3 χρόνια; Οι ίδιοι που την παίνευαν τότε, οι ίδιοι την καταδικάζουν τώρα. Με την ίδια ρηχότητα και ευκολία τσουβαλιάζουν συγκυριακά μια κοινωνία ολόκληρη. Αυτοί οι ίδιοι που μάλλον εξαιρούν τους εαυτούς τους από την κοινωνία, ομολογώντας συνειδητά ή όχι ότι θεωρούν εαυτούς μία ελίτ τέλειων και αλάθητων που παρατηρεί την κοινωνία από κάποιο θρόνο.
Κι όλα αυτά τα καταγγελτικά ως ένα στείρο συμπέρασμα. Ό,τι πιο άχρηστο, δηλαδή. Διότι το συμπέρασμα δε μπορεί να λειτουργήσει σε τίποτα, είναι εντελώς άχρηστο, αν δεν συνοδεύεται από προτάσεις, αλλά κυρίως από την αναζήτηση των αιτιών που οδήγησαν την κοινωνία στο «προοδευτικό» απόσπασμα ως ένοχη εκφασισμού.
Δεν θα το κάνουν, όμως. Δεν θα ψάξουν ποτέ τις αιτίες. Όσοι αρέσκονται στην αφ υψηλού κριτική της κοινωνίας εξαιρώντας τον εαυτό τους και γλείφοντας την καραμέλα του εκφασισμού όλων των υπολοίπων, παραδέχονται ταυτόχρονα ότι ο φασισμός έχει πολλά πρόσωπα. Και το κάνουν αυτό, για να χωρέσουν μέσα στον εκφασισμό όλους εμάς τους υπόλοιπους που αρνούμαστε να φιλήσουμε το δαχτυλίδι της σοφίας τους.
Κι ο λόγος που αρνούνται να ψάξουν όλα αυτά τα πρόσωπα του φασισμού είναι ο κίνδυνος να δουν ανάμεσά τους και το δικό τους. Γι’ αυτό και δεν θα ψάξουν ποτέ τις αιτίες, αλλά θα βολεύονται να υποβαθμίζουν τον ρόλο των συγκυριών και να αναβαθμίζουν ως μόνη ορθή τη δική τους οπτική των πραγμάτων. Βολικό, αλλά καθόλου προοδευτικό.-

Βασίλης Μαρουλάς 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.