Πετράδι αμέθυστου



 Ψυχή μου ολόλευκη, ψυχή μου σκουπίδι.
 Ψυχή μου ανάλαφρη, ψυχή μου βαρίδι. 
 Αέρας με πέταξε στου πόνου την δίνη.
 Νερό με παρέσυρε στου φθόνου τη λίμνη. 

 Αγγέλοι σου πλέξανε χρυσό κομποσκοίνι. 
 Ευθύνη σου έδωσαν για ότι κι αν γίνει. 
 Διαβόλοι σε χάιδεψαν και φρούτα σου δώσαν. 
 Μαζί τους περπάτησες κι αυτοί σε σκοτώσαν.

 Ψυχή μου ιδιόρρυθμη, ψυχή μου αθώα.
 Η αγάπη σε γλύτωσε και γύρισες σώα. 
 Πετράδι αμέθυστου προστάτης σου πάντα. 
 Μακριά σου πια έστειλαν τα μαύρα τους μάγια.




                                                                        Λειβαρτζηνού Αντωνία
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.