Η αληθινή αγάπη



Εκείνος: «Να έρθω μαζί σου, η θες να είσαι μόνη;»
Εκείνη: «Θέλω να ΄μαι  μόνη»

Σιωπή...

Εκείνος: «Εμένα η αγάπη μου είναι αληθινή, μόνο μαζί σου μπορώ να απολαύσω την βόλτα ΜΟΥ.»
Εκείνη: «Εσύ; Όμορφα!»
Εκείνος: «Ενώ εσύ όχι;»
Εκείνη: «Σωστά! Εγώ όχι!»

Σιωπή...

Εκείνος: «Συγνώμη μωρό μου, πήγαινε τη βόλτα σου, εγώ θα μαγειρέψω, θα φάμε στις 9 αν θες. Θα σε περιμένω αν αργήσεις. Έλα όποτε νομίζεις»

Εκείνη έφυγε  και γύρισε στις  9 και 10 ακριβώς
Είχε χαλαρώσει και ένιωθε ασφαλής, σταθερή συμπυκνωμένη, σα να έγινε το απόσταγμα του εαυτού της.

«Είσαι χλωμός», του είπε

«Δεν τρως τίποτα», του είπε

«Φαίνεσαι άρρωστος», του είπε ταραγμένη.

Σιωπή...

«Πέρασες ωραία;», την ρώτησε
«Ναι, ωραία ήταν»

Εκείνος  πήρε το χέρι της, το φίλησε και είπε: «Συγχώρεσέ με...»
Μετά προσπάθησε να φάει, όμως κατάπινε με δυσκολία.
Η γαλήνη και η δύναμη την εγκατέλειψαν με μιας.

Εκείνη: «Την επόμενη φορά θα πάμε βόλτα μαζί, θα είναι σίγουρα καλύτερα»
Εκείνος: «Καλύτερα;;;»
Εκείνη: «Τέλεια!!!»
«Ναι!», φώναξε ο άντρας που αγαπούσε και μια έκφραση αληθινής αγάπης φώτισε το πρόσωπό του.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.