«Είμαι καλομαθημένη». Παραλλαγή ενός αγαπημένου θέματος



Το παραχάιδεμα ωραίων γυναικών είναι μεγάλη ατυχία για τις ίδιες. Ως εκ τούτου δεν έχουν τίποτε άλλο στη ζωή εκτός από τον φθόνο, τη ζήλια και την ματαιοδοξία.

«Είμαι καλομαθημένη. Είμαι συνηθισμένη να με παραχαϊδεύουν».
Όμως η συνήθεια είναι η πιο ύπουλη δολοφόνος της ψυχής. Γιατί -κοίτα- εκείνη, η ψυχή*, επιθυμεί να εκπλήσσεται συνέχεια.
Η συνήθεια την σκοτώνει. Σταδιακά σταματά να λειτουργεί, γίνεται σκληρή, άκαμπτη, ακόμη και κακιά.

Μια καλοκάγαθη ματιά σε μια ασυνήθιστη κατάσταση. Και η ψυχή συγκλονίζεται, κοκκινίζει από ενθουσιασμό.
Αντιθέτως, ό,τι παίρνει συνεχώς, την κάνει να χλωμιάζει.

Και όμως, είναι βαθύτατη κουλτούρα να νιώθω ως δώρο θεού το «καλό» που έχω.
Αυτό πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά, ότι κάθε κουτάκι περιέχει ιδιαίτερους θησαυρούς και ότι κάθε μήλο είναι μια γιορτή. Αυτό θα πει παιδεία.

Οι όμορφες γυναίκες δεν έχουν τίποτα από τη ζωή. Έχουν συνηθίσει να είναι όμορφες.

Αν μια άσχημη μπορούσε να γίνει όμορφη για επτά μέρες. Μια όμορφη να γίνει άσχημη. Ένας ζητιάνος να γίνει πλούσιος για δυο βδομάδες. Ένας πλούσιος να γίνει ζητιάνος.

Όμως, κακά τα ψέματα. Για να ξεφύγεις από τους συνηθισμένους θησαυρούς, πρέπει να είσαι το Πνεύμα του Κόσμου αυτοπροσώπως. Το Μανιτού το ίδιο.

- Τότε γιατί τα γράφεις;
- Γιατί έτσι

~~~~~~~~~~~

ψυχή* (κατά την εφημεροπτέρα)-  τα "υπόγεια" του νευρικού συστήματος. 

Άνα Ζουμάνη


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.