Μέσα της πλανιέται




 Και αναρωτιέται  με τις ώρες τι κάνει εκεί…

  Γιατί έπρεπε να δυσκολευτεί για να μάθει;
  Γιατί να χαραμίσει τόση ενέργεια;
  Γιατί να μπλέκει το συναίσθημα και τη λογική ώστε να μπορεί να αποφασίζει;

 Όλα αυτά του φάνηκαν τόσο υπερβολικά και αστεία...

  Ήξερε πως όλα είναι όνειρο και ότι θα σβήσουν πάλι.
  Ήξερε πως ο χρόνος ήταν αέρας ,μα αυτός νερό και χώμα.
  Ήξερε πως η ψυχή του είναι φωτιά και πως τα καίει όλα.

 Μα οι ερωτήσεις του μυαλού σαν μαύρα πανιά, πολύ σφιχτά του έκλεισαν τα μάτια.
 Τώρα τυφλός και μοναχός την Γή του καταριέται.
 Γιατί αυτή του έφταιξε και μέσα της πλανιέται.
 


                                                                                                    Αντωνία  Λειβαρτζηνού

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.