Ταξιδιωτικές αναμνήσεις



Όταν πήγαμε στο Λένινγκραντ ( Έτσι το έλεγαν τότε, και δεν ξέρω αν η "Συμφωνία του Λένινγκραντ" του Ντμίτρι Σοστακόβιτς έχει μετονομασθεί σε Αγίας Πετρούπολης τοιαύτη), είδαμε τούτο το εκπληκτικό: Μία τεράστια ελλειψοειδή πλατεία.. Δεξιά και αριστερά δυο ψηλές πολυκατοικίες που τιμητικά είχαν παραχωρηθεί στους βετεράνους του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.. Πάνω στην πλατεία υπήρχαν γλυπτά που παρίσταναν σκηνές απο εκείνην την ιστορική εποχή, όπου η μαρτυρική πόλη πολιορκήθηκε επί 900 μέρες χωρίς να πέσει... Έπεσαν βέβαια χιλιάδες, πολίτες. Ακόμα και πολλά παιδιά που πέθαναν κυρίως απο πείνα... Στο νεκροταφείο Πισκαριώφ, υπάρχουν θαμμένοι και τιμώνται ανάλογα... Υπάρχουν φωτογραφίες στους τάφους και συγκινητικά γράμματα, γραμμένα απο παιδιά και μεγάλους... Μικρά κομματάκια κιτρινισμένου χαρτιού.. Μικρά ημερολόγια Άννας Φρανκ... Επιστρέφω στην Πλατεία.... Κάτω απο αυτήν σε υπόγειο χώρο, υπάρχει το σχετικό Μουσείο... Μπαίνεις μέσα και υπό τους ήχους κλασικής μουσικής και κάτω απο το υποβλητικό ημίφως που δημιουργούν 900 κεριά, όσες και οι ημέρες της πολιορκίας - το γράφω και ανατριχιάζω - ζεις την τρομερή εκείνη εποχή.. Σε μια γωνιά μια ζυγαριά. Στο ένα τάσι ένα βάρος 50 γραμμαρίων. στο άλλο ένα κομμάτι ψωμί (το καθημερινό σιτηρέσιο των πολιορκημένων)... Η ζυγαριά ισορροπεί και μαζί με αυτήν προσπαθούμε κι εμείς να ισορροπήσουμε μεταξύ του τότε και του σήμερα... Γύρω-γύρω στους τοίχους.πάνω σε πλάκες απο μαύρο γρανίτη των Ουραλίων, βρίσκονται γραμμένα με χρυσά γράμματα, - ένα προς ένα - όλα τα ονόματα των νεκρών... Είναι κάτι σαν το Δημόσιο Σήμα του δικού μας Κεραμεικού...

 Δημήτρης Μπούκουρας


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.