Σύγχρονη συγγραφέας (θραύσματα)



Χορός:
Στην αρχή χορεύεις λίγο. Κατόπιν χορεύεις πολύ. Και  όταν πλέον το μπορείς, ούτε λίγο χορεύεις, ούτε πολύ, αλλά ακριβώς όσο πρέπει.
Είναι με όλα τα πράγματα έτσι;
Ναι, με όλα τα πράγματα.

»»»»»»»»»»

Όταν μια γυναίκα σε αγαπά πολύ, τότε παρατηρείς -ή μάλλον δεν παρατηρείς- ότι δίπλα σου, ακριβώς δίπλα σου, θαμπώνει, μαραζώνει, και πάλι μαραζώνει και σιωπηλά μαραίνεται.
Πού οφείλεται αυτό, αγαπητοί κύριοι;
Ξέρετε τι θα πει οξυγόνο, καύση, μεταβολισμός;
Προέρχεται από διεγέρσεις. Από διεγέρσεις  διαφόρων ειδών. Μόνο από διεγέρσεις, ποτέ από μόνο του.
Καταλάβατε;

»»»»»»»»»»

Όταν η αγαπημενη μου καρδερίνα φεύγει από το παράθυρο και παίρνει την απαραίτητη ελευθερία της, τότε πρέπει να περιμένω να δω αν θα το φάει μια κακιά γάτα το άμυαλο πουλί, ή αν θα γυρίσει πίσω «μετανιωμένο» (τι όμορφη, χαζή λέξη!).
Όμως σε καμιά περίπτωση δεν πυροβολείς πίσω της με το αεροβόλο. Ακόμη κι αν χορεύεις το καλύτερο ζεϊμπέκικο της πιάτσας.
Κατάλαβες δολοφόνε;

»»»»»»»»»»

Γιατί αναβάλουν συνεχώς να δώσουν το τελευταίο έλεος οι γυναίκες; Επειδή ξέρουν πως είναι το τελευταίο τους.

»»»»»»»»»»

Ένα χειροφίλημα μπορεί να είναι ή η πρώτη φυσική επαφή, ή ο τελευταίος φόρος τιμής

»»»»»»»»»»

Σύγχρονη συγγραφέας:
Δεν θέλω πια να ουρλιάζω και να κλαίω στα βιβλία μου. Θέλω  στις μεγάλες παύλες μου δυνατά και καθαρά να ΜΗ μιλώ. 


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.