Οι απορριφθέντες



Υπάρχουν χίλιοι λόγοι γιατί σε απορρίπτουν οι «αχάριστες», αγόρι, παρά την ομορφιά σου, παρα την τρυφερότητά σου, την κατανόησή σου, παρά την άριστη κοινωνική και οικονομική σου κατάσταση.

Ξέρεις, άραγε, όλα όσαν ήταν, όλα όσα έγιναν πριν την δεις ως το «απόλυτο ιδανικό» σου―τρέμοντας εσωτερικά;.
Πιστεύεις, ανόητε, πως περίμενε αγωνιωδώς ως το 20στο, 30στο, 40στο, 50στο... 100στο έτος της ηλικίας της να συναντήσει εσένα, στις 11-05-20τόσο... στο φέισμπουκ ή αλλού; 
Πιστεύεις πως θα συγκλονίσεις ―έτσι εύκολα― ό,τι έχει κτίσει στα βαθύτερα βάθη της ψυχής της όλα αυτόν τον καιρό; 
Μήπως μάλιστα πιστεύεις πως ξέρεις τι ονειρευόταν τότε, στα μυστηριώδη κοριτσίστικά της χρόνια; 
Ξέρεις πόσοι σκύλοι προσπάθησαν να της γυρίσουν το μυαλό πριν από σένα;
Ξέρεις όλους εκείνους τους ονειρευτές που εμφανίστηκαν στα όνειρά της;
Ξέρεις τα πάνω-κάτω και πέρα-δώθε της ―της για σένα άγνωστης ζωής της;  
Γιατί λοιπόν σε εκπλήσσει που σε απέρριψε παγερά, εσένα τον «μοναδικό»;

Όμως μπορείς παρ' όλα αυτά να νιώθεις ευλογημένος. Πάντα θα θυμάται το βαθιά λυπημένο σου βλέμμα. Πάντα.
Κι αν παρ' όλα αυτά σε ξεχάσει μια στιγμή, μέσα στην φασαρία της ζωής, τότε θα μπορείς να ζεις  ―εσύ , θλιμμένε―  με εκείνο, το δικό σου βλέμμα που κάποτε απορρίφθηκε  ―αν φυσικά έχεις μια «εσωτερική ζωή».
Γιατί κοίτα― ― ― Ό,τι ήταν βαθιά, πολύ βαθιά μέσα σου, δεν χάνεται. Το φυλάει μέσα σου ο ίδιος ο θεός. 


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.