Πάρτα όλα



Βλέποντας σήμερα τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, κολλημένα στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, σκέπτομαι πως είναι σαν να μπερδεύουν την αλήθεια με το ψέμα. Παίζουν τελείως εικονικά,  κορίτσια και αγόρια. Όταν ήταν πιο μικρή η εγγόνα μου την έβλεπα να παίζει με τις κούκλες όπως λέγαμε στη γενιά μου, αλλά μέσω υπολογιστή και «μόνη» της.  Τις έντυνε, τις  μακιγιάριζε, τους άλλαζε φορέματα…

  Τα παρακάτω είναι αγορίστικα παιχνίδια αλλά τα περισσότερα από αυτά τα είχα παίξει κι εγώ σαν παιδί. Ήμουν παντός καιρού. Περιδιαβαίνοντας λοιπόν της σελίδες του διαδικτύου, έψαχνα να βρω συγκεκριμένα παιχνίδια της δεκαετίας του 60 περίπου.  Καθετί που διάβαζα έφερνε ένα νοσταλγικό χαμόγελο στο πρόσωπο μου.

Το ξύλινο ντιχάλι, που ήταν ο προπομπός της γνωστής σφεντόνας φτιαγμένο από ξύλο και λάστιχο σαμπρέλας. Ήταν επικίνδυνο παιχνίδι γιατί μπορούσε να κτυπήσει κάποιον άσχημα, αλλά σιγά σιγά περιορίστηκε στο σημάδι η να χτυπάνε κανένα άτυχο πουλάκι.

Το ξυλίκι

Δυο πέτρες μεγάλες , η μάνα, στημένες σε μια μικρή απόσταση και δυο ξύλα. Ένα μικρότερο τον ντελή κι ένα μεγαλύτερο το ξυλίκι. Τοποθετούσαμε τη νταλαβέρια ανάμεσα στη μάνα και χτυπούσαμε με δύναμη κατακόρυφα αλλά από κάτω προς τα επάνω κι όπως σηκωνόταν ο ντελής τον κτυπούσαμε δεύτερη φορά να φύγει όσο πιο μακριά γινόταν και η άλλη ομάδα προσπαθούσε να πιάσει το ξύλο, γέμιζε με μερικές μελανιές το πρόσωπο…

Το ξύλινο πατίνι με ρουλεμάν.

Άντε εκείνη την εποχή να βρεις ρουλεμάν, τα υπόλοιπα ήταν δουλειά των μεγαλύτερων παιδιών που ήξεραν να φτιάχνουν με ξύλα το ορθογώνιο σχήμα του πατινιού με τις λαβές και τα ρουλεμάν. Εκεί να δείτε τούμπες ειδικά στις κατηφόρες.

Τσούρλι με απλό ξύλο

Τυχερός όποιος έβρισκε στεφάνι από βαρέλι η ποδήλατο. Μετά με ένα ξύλο του έδιναν και καταλάβαινε.

Φυσοκάλαμα

  Καλάμια που τα άδειαζαν και φυσούσαν μέσα οτιδήποτε χωρούσε και μπορείτε να φανταστείτε
Χαρταετός τη Καθαρής Δευτέρας
  Θυμάμαι το θειο, μου δέκα χρόνια μεγαλύτερο μου να φτιάχνει με καλάμια που τα έσκιζε κι έφτιαχνε το σκελετό. Σπάγκος, λαδόκολλες η ακόμα οι πιο τυχεροί φύλλα από περιοδικά της εποχής. Έφτιαχνε αλευρόκολλα και αφού έδενε πρώτα καλά το σκελετό κολλούσε τα χαρτιά. Τα φύλλα εφημερίδας ήταν πολύτιμα γιατί γινόταν η ουρά. Στο τέλος η καλούμπα.

Πετροπόλεμος, κρυφτό, μακριά γαϊδούρα, κλέφτες και αστυνόμοι,  βεζίρης, η ασίκης, η ψωμάς η κλέφτης  ήταν κάποιο κόκκαλο αμνοεριφίων που τα καθάριζαν καλά,. Το πετούσε κάποιο  παιδί και ανάλογα τη θέση που σταματούσε, είχε και το δικό της όνομα, αν σου καθόταν ο κλέφτης  κι έλεγε ο Βασιλιάς δώστου τόσες, έτρωγε της χρονιάς του. Τα σβουράκια που λέγανε βάλε ένα, βάλε δυο, πάρε ένα, πάρε 2, βάλτε όλοι, ΠΑΡΤΑ ΟΛΑ, κολλούσαμε χαρτάκια γύρω από τη σβούρα. Έπεφταν και μερικές καρπαζιές σε όποιον προσπαθούσε να κλέψει. Βασικά τα αγόρια έπαιζαν  λες και δεν  τους έφταναν οι ξυλιές στο σχολείο και στο σπίτι, τις έτρωγαν ακόμα και στο παιχνίδι
  Και πόσα αλλά… Τι να κάνει ο κύριος στην κυρία, χαλασμένο τηλέφωνο και άλλα ακόμα που δε θυμάμαι πια.
  Κάθε εποχή έχει τα δικά της πρότυπα και παιχνίδια. Και έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά

Ανδρομάχη Ρούσσινου

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.