Ένα τσιγάρο δρόμος



 Καθόταν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή  και κοιτούσε χωρίς ουσιαστικά να βλέπει τίποτα. Το περίεργο μυαλό της, όπως λέει ο άντρας της χαριτολογώντας, ως συνήθως ταξίδευε ψάχνοντας ναβρει μια γωνία να αράξει, να ηρεμήσει λιγάκι. Όμως τίποτα.

  Σηκώθηκε αργά αργά, ίσιωσε λίγο την πονεμένη μέση της και βγήκε στο μπαλκόνι.  Στο παράθυρο της κουζίνας από την έξω μεριά,  πάντα ένα τασάκι και δίπλα ένα πακέτο Καρέλια και ο αναπτήρας,  ποτέ δεν κάπνιζε μέσα στο σπίτι. Ένιωσε ψύχρα και γύρισε μέσα να βάλει μια ζακέτα. Φυσούσε λιγάκι, αλλά αυτό το αεράκι την έκανε να ξελαμπικάρει κάπως. Έπιασε το πακέτο, έβγαλε ένα τσιγάρο και το άναψε. Με την πρώτη ρουφηξιά ένιωσε τον καπνό μέσα της. Δεν έκανε να καπνίζει και το ήξερε. Αλλά από τουλάχιστον 2 πακέτα την ημέρα κατάφερε να πέσει στα 8 τσιγάρα. Κάτι ήταν κι αυτό.

  Ευχαριστιόταν να στέκεται στη συγκεκριμένη άκρη του μπαλκονιού, ανάμεσα στις γλάστρες της, ότι καιρό και να έκανε.  Ένας ροζ πανσές είχε βγάλει λουλουδάκια και τα κοιτούσε. Κάπου κάπου τραβούσε και μια ρουφηξιά. Αφέθηκε να κοιτάζει τους περαστικούς. Συνήθεια παιδική. Ανάλογα πως βάδιζε ο καθένας, αν είχε το κεφάλι χαμηλά, αν χάζευε να κόψει κανα λεμόνι από τις φουντωμένες λεμονιές. Ένας ηλικιωμένος ντυμένος πολύ ζεστά σαν να φορούσε πανοπλία περπατούσε αργά αργά, κάνοντας μεγάλη προσπάθεια να κρατηθεί όρθιος, χρησιμοποιώντας το σκούρο μπαστούνι του.

  Ασυναίσθητα σκέφτηκε τον παππού της, που του έκανε πλάκα με το μπαστούνι του και της έλεγε…. «Εκεί που είσαι ήμουν κι εδώ που είμαι θα έρθεις».  Πόσο δίκιο είχε, τα χρόνια πέρασαν και ήδη είχε αρχίσει να βλέπει τα πρώτα σημάδια της ηλικίας της.  Επ! Μην ξεχνιέσαι, μια ρουφηξιά ακόμα. Μια μαμά με την κόρη της που ήταν γύρω στα 15 την κρατούσε γερά από το χέρι σαν να φοβόταν μην την αρπάξουν. Τόσα γίνονται… Τώρα βραδιάζει νωρίς και ο φωτισμός στο δρόμο  της δεν είναι και ο καλύτερος.

  Την ώρα που στη γωνιά του δρόμου δίπλα στον κάδο ξεπρόβαλε ένας ανθρωπάκος που μάζευε τενεκεδάκια και οτιδήποτε σε μέταλλο, ένιωσε κάψιμο στο χέρι και ασυναίσθητα πέταξε το τσιγάρο.  Τη συνέφερε από τις σκέψεις της, το μάζεψε και το έσβησε καλά στο τασάκι. Πόσα πράγματα είδε η σκέφτηκε, σε ένα τσιγάρο δρόμο…

Ρούσσινου Ανδρομάχη

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.