Κριστιάν



Και ξαφνικά βλέπω στην παλάμη μου ένα αρχαίο νόμισμα του ενός ευρώ από το έτος 1999, όπου κάποιος -μάλλον κάποια- είχε γυαλίσει την κεφαλή του και είχε σκαλίσει πάνω της το όνομα «Κριστιάν» και μάλιστα καλλιγραφικά.
Ένιωσα αμέσως, ως εφημεροπτέρα  -δηλαδή όχι ως οποιοσδήποτε-  ότι σε μια τόσο ιδιαίτερη περίπτωση, έχω την υποχρέωση να αφήσω την φαντασία μου να δράσει.

Τέλος πάντων, όπως και να ΄χει, κάποια γυναίκα -για κάποιον άγνωστο σ' εμάς λόγο- στεφάνωσε το νόμισμα αυτό και σε μιαν άλλη στιγμή  -από οικονομική ανάγκη, μίσος, ζήλια, απόγνωση, περιφρόνηση-  το ξαναέφερε στη ζωή, δηλαδή στην κυκλοφορία, μέχρι που το 2013 έπεσε στα χέρια μου.

Καιρό πολύ τιμούσα το νόμισμα Κριστιάν, φυλώντας το στην κρυφή θήκη του πορτοφολιού μου -όπου ο Φλωμπέρ θα είχε ήδη γράψει ένα μονόπρακτο: «Ευρώ 1999».

Όμως μια μέρα που πήγα να πληρώσω τις κόκα-κόλες μου στον Φριτς, διαπίστωσα πως δεν φτάνουν τα λεφτά μου και έδωσα την κάρτα.
-Κάτω του ποσού των 10 ευρώ δεν δέχομαι κάρτα, είπε ο Φριτς
-Μα δεν έχω ρευστό και δεν θέλω να ξοδέψω πάνω από 10 ευρώ.
-Μπα τι βλέπω εκεί; Νά το, έχεις ένα ευρώ ακόμη, είπε ο Φριτς με χωμένη τη μούρη του στο πορτοφόλι μου.
-Άκυρο είναι, σημαδεμένο είναι, όπως βλέπεις.
-Αυτό θα το δούμε, είπε ο Φριτς, έχε εμπιστοσύνη στις ικανότητές μου, ποιος χέστηκε τον Κριστιάν.

Και έτσι εξαφανίστηκε το ευρώ 1999 από την κατοχή μου και άρχισε πάλι την πορεία του στον κόσμο, την οποία είχα διακόψει για πέντε ολόκληρα χρόνια σε μια κρίση ψεύτικου ρομαντισμού.

Άνα Ζουμάνη 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.