Παραγκουπόλεις



Όνειρα στοιβαγμένα το ένα πάνω στον άλλο. Όνειρα τενεκεδένια και χάρτινα η το πολύ από ξύλο. Παραγκουπόλεις δίπλα στα «παλάτια» και τους ουρανοξύστες.

Από τη μια πλευρά η χλιδή, ο πλούτος και η ανεμελιά και ακριβώς από πίσω τους ο χαμένος παράδεισος. Παιδιά ξυπόλυτα στους δρόμους μέσα στις λάσπες, φαγητό ελάχιστο έως ανύπαρκτο και υγιεινή πουθενά. Παιδιά που παίζουν μπάλα μισόγυμνα μέσα στα στη βρώμα και την αδιαφορία των ΜΕΓΑΛΩΝ. Ενδιαφέρον ΜΗΔΕΝ.

Η μοναδική μέθοδος βιοπορισμού, είναι η πορνεία και τα ναρκωτικά. Ελπίδα; ΚΑΜΜΙΑ. Δεν έχουν δικαίωμα να ονειρευτούν πολύ απλά γιατί ξέρουν καλά πως αυτή είναι η ζωή τους. Τι να ονειρευτούν; Καλύτερη ζωή; Μεγάλα σπίτια; Δουλειές; Γράμματα; Όλα αυτά άγνωστα η ξεχασμένα. Άνθρωποι, που έπεσαν θύματα σε απατηλές υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή. Και μέσα σε όλη αυτή την κακοδαιμονία, μια μεγάλη νεροποντή αρκεί για να γκρεμιστούν έστω κι αυτά τα ελάχιστα ψήγματα ονείρου ότι έχουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Κατολισθήσεις που παρασύρουν σαν άμορφη μάζα και καταπίνουν παράγκες και ανθρώπους μαζί. Συνοικίες των χαμένων ονείρων…


Ρούσσινου Ανδρομάχη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.