Από Το '74 στην Ώρα Μηδέν {Του Χάρη Καφετζόπουλου}



Ώρα μηδέν…
Σε ένα ρολόι που άρχισε να «στριφογυρίζει» όταν αριβάρισε εδώ ο μεγάλος «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής, με μοναδικό του σκοπό να σε «σώσει».
Και πολύ το χάρηκες τότε… και το «σώσιμο» και την έναρξη της ωρολόγιας περιστροφής…
Και έγινες από χουντοκρατούμενος και κρυφοαριστερός με μια κασέτα του Θεοδωράκη ανάμεσα στα σκέλια σου, ένας νομοταγής δεξιόφρων…
Έφαγες και το τυράκι του «η εγώ η τα τανκς» και είπες από μέσα σου με το αλάνθαστο κριτήριό σου... «αυτός.... ο Καραμανλής, δεν είναι που έβρισε τη Φρειδερίκη ;… αρά είναι μάγκας… ας τον κάνω εθνάρχη και σωτήρα μου και όταν βρω κάτι καλύτερο βλέπουμε…»
Και κύλισε το ρολόι… και κάπου εκεί στο ’78 αφού έφαγες το ξύλο της αρκούδας από τα ματ των νομιμοφρόνων και αφού ήπιες μια έξοδο από το ΝΑΤΟ και μια πανηγυρική είσοδο στη ΕΟΚ χωρίς κανείς να σε ρωτήσει, την είδες ευρωπαίος και πολύ το 'φχαριστήθηκες γιατί δεν ήσουν πια (όπως έλεγε ο μεγάλος μας... εθνικός ποιητής Σαββόπουλος) «κωλοέλληνας»…
Τώρα ήσουν ευρωπαίος και μάγκας.
Όμως… εκείνο το πούστικο ρολόι δεν σταμάτησε λεπτό…
Και σε «έσυρε» στο ’81…
Ε ρε χαρές και πανηγύρια…
Θυμάμαι μια συζήτηση μεταξύ δυο δεξιών στην ΕΡΤ τότε … λέει ο ένας: «αμάν αδελφέ μου… τώρα που θα έρθουν οι σοσιαλιστές θα τελειώσει η μάσα μας…» κι απαντά ο άλλος : «μην λες κουταμάρες ρε … τώρα με αυτούς τους πεινασμένους θα φάμε ακόμα πιο πολλά!...»
Τι το ‘θελε και τόπε… δε δάγκωνε καλύτερα τη γλώσσα του ο πούστης… έτσι κι έγινε!!!
Είχε δημιουργηθεί κι ένα όμορφο «παρεάκι» τότε με κάτι Γεννηματάδες Λαλιώτηδες Τσοχατζόπουλους Κουτσόγιωργες Γιαννόπουλους και λοιπούς που λύνανε και δένανε. Υπήρχε όμως και το εσωτερικό τσικό με Σημίτηδες , Παπαντωνίους , Σκανδαλίδηδες , Βασούλες , και το κερασάκι; οι Πετσάλνικοι που αργότερα αποτελείωσαν το ...έργο…
Για όλους υπήρχε ένα κομμάτι ψωμί! Υπήρχαν και αυτοί που «έτρωγαν» καρβέλια σαν τον Μαντέλη η τον Τσουκάτο …αλλά οκ… πάντα υπήρχε απόθεμα… πως νομίζετε ότι έφτασε το χρέος εκεί που έφτασε …
Αλλά … ας πάμε λίγο πιο πίσω το ρολόι… δεν έχουν περάσει ούτε 5 λεπτά ακόμη…
Εκεί λοιπόν μέσα στην «σοσιαλιστική» καύλα, και τη ζάλη της κονόμας με τον Αντρέα να μπαινοβγαίνει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ, απ' τα μπαλκόνια (κάθε που μάζευε μερικές δεκάδες χιλιάδες ηλιθίων στο σύνταγμα) και να επανεκλέγεται δια βοής, να σου και τα μπλέκει με τη Δήμητρα και τα κάνει όλα πουτάνα!
Και απόντος του μαέστρου που μοίραζε ...δίκαια τη πίτα στα κομματόσκυλα του, φαγώθηκε το περισσότερο από το δανικό…
Λεφτά με ουρά μιλάμε… ήταν τόσα πολλά τα φαγωμένα, όσο βαθιές είναι μέχρι και σήμερα οι ρίζες του πασοκ…
Ρε… και το κουκούτσι μύγδαλο …
Έφτασαν στο σημείο παραδοσιακοί δεξιοί να δηλώνουν πασόκοι γιατί τους είχε κόψει η πείνα… οι πασόκοι δεν άφηναν να πέσει κάτω ούτε ψίχουλο… το σύνδρομο του πεινασμένου βλέπεις … πώς να το αποβάλεις αυτό;…
Και το ρολόι;
Δώστου να γυρνά πάνω στις μοδάτες offshore της γενιάς του… πολυτεχνείου! Μέχρι και το life style είχε άλλο πια νόημα...Από τον Τρίτση να τα φτιάχνει με την Ντενίση μέχρι και τα στέκια να εδράζονται όχι στη καταρρέουσα Πλάκα πια, αλλά στις παρυφές του Κολωνακίου. Είχε αρχίσει με καταιγιστικούς ρυθμούς ο «εκπολιτισμός» των σοσιάλ, με τα δεξιά προφίλ να είναι πια πολύ μπας-κλας… Το in το ‘λεγαν πια σόσιαλ, με την βλαχορόκ ιδεολογία να μεταφέρεται δια του Πετράκη του Κωστόπουλου, κολλητού του Λαλιώτη, στα σαλόνια του Λυκαβηττού και με τον «Τσοβόλα να τα δίνει όλα
» και στο τέλος, να μην υπάρχει ούτε λέπι…
Και κει (στο απόλυτο ξελέπιασμα) το ρολόι κολλάει για κάνα δυο χρόνια στο ’89 και στις πρωθυπουργίες του Μητσοτακέϊκου… (!)
Ε ρε γλέντια…
Και να τα γιουβαρλάκια στην οικογένεια Μπους και να τα σκαμπίλια στον Δήμα από την Μαρίκα (τύφλα να ‘χει η Μπουμπουλίνα) και να το ξεπέταγμα της πέρδικας Ντόρας, (είχε έρθει και στην κατάλληλη στιγμή ο θάνατος του Παύλου από τα φυτεμένα αμερικανάκια που το έπαιζαν επαναστάτες) ήρθε και έγινε σε 2 χρόνια στην Ελλάδα… του Χότζα!
Κι άρχισε το μεγάλο πανηγύρι…
Θα ξεχάσω εγώ ποτέ τον Σουφλιά;… τον Παλαιοκρασσά;… την Άννα Ψαρούδα Μπενάκη;… τον Βαρβιτσιώτη; (τον μεγάλο) …η θα ξεχάσω εκείνη την μπεκροκανάτα τον Μιχαλάκη Παπακωνσταντίνου (τον θείο) που αν ζούσε σήμερα θα είχε στενάξει η «Άμστελ Χάϊνεκεν» και ο μισός «Μύθος»….
Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασε λίγο η ώρα και φτάνουμε στη εκκωφαντική πτώση του Μητσοτακέϊκου (γειά σου λεβέντη Σαμαρά που λέει ο λόγος…) και ξανασκάει ο Ανδρέας με ροζ βίλες και κόκκινα τηλέφωνα στο γραφείο της Μιμής... (έτσι έλεγε τη Δήμητρα … "Μιμή"… ) που ήταν συνδεδεμένα με όλα τα υπουργικά γραφεία και έδινε εντολές στους υπουργούς γιατί ο Ανδρέας είχε τότε γίνει μόνιμος κάτοικος Ωνασείου και Χέρφιλντ όποτε και υπήρχε ένα μικρό… κενό να το πω;…
Το ρολόι , ρολόι!
Να γυρνά απάνθρωπα και με κενό εξουσίας και να γίνετε στη Χώρα το πλιάτσικο της αρκούδας! Με σόσιαλ τρόπο όμως… όχι άντε άντε… γιατί ξεχάσαμε να πούμε πως τόσα χρόνια στο κουρμπέτι οι σόσιαλ είχαν κάνει τους Μπόνυ και Κλάιντ να μοιάζουν με τσικό του Κορυδαλλού μπροστά τους… Είχαν κάνει τα παλικάρια ( με master τον Λαλιώτη ) τη κλεψιά επιστήμη τόσο πολύ που ακόμα και σήμερα δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει… μην κοιτάτε τον Τσοχατζόπουλο με τον αχρησιμοποίητο εγκέφαλο του… πάντα ένας μαλάκας τη πληρώνει και γλυτώνουν όλοι οι άλλοι!
Εντω-μεταξύ… το ρολόι , ρολόι… ακούραστο!
Και ξαφνικά σταματάει στον Σημίτη…
Αγαπητοί ένα θα σας πω μόνο… οι άλλοι μπροστά στο ασκέρι του, ήταν του δημοτικού!!!
Σπάσανε τα κοντέρ!!!
Μόνο που τα κοντέρ δεν ήταν «βιδωμένα» πάνω στο όχημα του χρέους …
Ήταν και στα Εθνικά θέματα… με ένα Πάγκαλο να ψάχνει τις σημαίες κάπου στις τουρκικές ακτές (εκεί τις πήγε ο αέρας των Ιμίων…) και τον Οτσαλάν να σαπίζει στις φυλακές, όπως διέταξαν τα αμερικανάκια που τόσο θερμά ευχαρίστησε από βήματος της βουλής ο Σημίτης…(αν θυμάστε!)…
Ο Σημίτης είναι μια κατηγορία από μόνος του… 3 Άλφα …
Θέλει χιλιάδες σελίδες αναλύσεων για να κατανοήσει κανείς το σκοτεινό παρελθόν του και το αβυσσαλέο μίσος του προς τη Πατρίδα που τόσο γλαφυρά εκδηλώθηκε στα στερνά του…
Ο Σημίτης ήταν ο εμετός του υγιούς (και εγκαίρως αποχωρούντος) πασοκ…
Γιατί ένα υγιές κομμάτι υπήρχε και ευτυχώς έφυγε νωρίς νωρίς σαν τον Μιχάλη τον Χαραλαμπίδη, αλλά το κάλυψε το κενό με μεταγραφή η Δαμανάκη, καλή της ώρα εκεί που είναι και θαυμαστές οι πίπες της…
Ο Σημίτης λοιπόν αφού γονάτισε τη Χώρα κουνώντας ευρώ έξω από τα ΑΤΜ και έκανε και τα μοιράσματα του δια των Ολυμπιακών Αγώνων, απεσύρθη εξόχως κουρασμένος να ξεκουραστεί γελώντας κάτω από τις υπερφυσικές ελιές του για την αφέλεια των κατοίκων της «λεκάνης του Μπεχατζουάν» αφού δεν τον αγγίζουν ούτε δικαιοσύνες, ούτε νόμοι, ούτε κατηγορίες εσχάτης προδοσίας, ούτε αυτή η «αριστερή κυβέρνηση» του κλώνου …
Ο κοσμάκης βγαλμένος μέσα από την εθνική ζαλάδα που του πρόσφεραν οι Ολυμπιακοί δεν πολυκατάλαβε τι είχε παίξει και τι του είχαν φάει… Έτσι ζαλισμένος λοιπόν και με γεμάτα τα στομάχια από τα απορρίμματα που του πέταγαν, ξαφνικά βρέθηκε με κυβέρνηση Κωστάκη Καραμανλή του β’ του επονομαζόμενου και μπριτζολοκαταπέλτη. Το ρολόι είχε διανύσει πάνω από τον μισό ωρολογιακό του κύκλο και ο κοσμάκης ήθελε την εσωτερική του αλλαγή. Με τον Κωστάκη πρωθυπουργό γνωρίσαμε πολλά νέα πρόσωπα ήθη κι έθιμα… Μειμαράκης, Βουλγαράκης, Τασούλας, Βαρβιτσιώτης (αυτός με το σαντρέ μαλλί καλέ…) Σπηλιωτόπουλος, Δένδιας, Αντώναρος και πάντα κερασάκι στις τούρτες, ο Αβραμόπουλος που στα δυτικά προάστια τον φώναζαν και «ξέρασμα»…
Το γλέντι είχε πάρει φωτιά! Ο Μαγγίνας έστησε μαγαζάκι στο εξοχικό του με λεμονοπορτοκαλάδες φορώντας μια ποδιά κι έτρεχε πανικόβλητος από δω και από κει μοιράζοντας παραγγελίες… το χρήμα έρεε… Ο Ρουσόπουλος στο Βατοπέδι λιβάνιζε τον Εφραίμ… Ο Μαντούβαλος έπαιζε α-μπε-μπα-μπλομ με εισαγγελείς και πρωτοδίκες… Η Vodafone προσπαθούσε να με «ενημερώσει» τηλεφωνικά… Οι ζαρντινιέρες ήταν πάντα εκεί που δεν έπρεπε να είναι… Ο «στρατηγός άνεμος» έκαιγε ότι έβρισκε μπροστά του… Ο Αλογοσκούφης χρώσταγε στη μισή αγορά έντυπο υλικό… Ο Ζαχόπουλος πήδαγε από τα μπαλκόνια όποτε πήδαγε γκόμενες… Ο Σουφλιάς έχτιζε αβέρτα φορώντας ένα t/s που είχε πάνω ένα μυστρί… Ο Λιάπης καμάκωνε γκόμενες on κάμερα κι όλοι περνούσαμε καλά μέχρι που σκάει η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου με τον Πάκη (σημερινό της προεδρίας της δημοκρατίας της «αριστερής κυβέρνησης») στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών που δεν έκαναν (ποτέ) δεκτή την εικονική του παραίτηση και πήραν όλα τη κάτω βόλτα.
Κι ενώ το ρολόι είχε αρχίσει να ψιλοκουράζεται ο Κωστάκης Καραμανλής βαρέθηκε τις μπριτζόλες του Μπαϊρακτάρη είπε ένα «δε γαμιέστε ρε αδύνατοι » και πήγε για ψάρι στη Ραφήνα…
Και ποιος περίμενε πίσω υπομονετικά; Μα...ο Γιωργάκης!!!… με το που είπε: «λεφτά υπάρχουν» μαζεύτηκαν από κάτω το 44% των πεινασμένων όρνεων και τον κάνανε πρωθυπουργό με συνοπτικές διαδικασίες…
Εκεί το ρολόι άρχισε να ρετάρει…
Οι δείχτες του δεν ήξεραν προς τα πού να γυρίσουν…
Ήταν οι δείχτες από δω; αυτός έπαιρνε το ποδήλατο και κατέληγε στο ΚΑΤ…
Ήταν από κει; αυτός έπαιρνε το κανό κι απ’ την Ύδρα τον βρίσκαμε στα Κύθηρα…
Έβλεπε πράσινα παπάκια; … σταμάταγε να συνεδριάζεται και έπαιζε τον Ντόναλντ Ντακ…
Οι Αμερικανοί έλεγαν μεταξύ τους: «θα κάνουμε πρωθυπουργό τον Γιωργάκη για να δείτε πόσο ηλίθιος λαός είναι οι Έλληνες…» και τον έκαναν!... και μας βάλανε σαν λαό στο Guinness!
Το τι έγινε μετά δεν περιγράφεται...
Ένα θα σας πω μόνο… Πήγε Καστελόριζο και με φόντο τις ψαροταβέρνες ανακοίνωσε την υποταγή της Χώρας…
Εκείνες τις μέρες ακούσαμε για πρώτη φορά και τις λέξεις: φάλκον, Νίκος Παπανδρέου, cds, αστακομακαροναδα, Πεταλωτής, άτακτη χρεοκοπία, δημοψήφισμα, Ντομινίκ Στρος-Καν, ΔΝΤ και …πάτος απύθμενος!
Είχαμε φάει πια ότι υπήρχε στα «ντουλάπια» και ψάχναμε την επομένη μέρα…
Πίκρα και των γονέων...με πρωθυπουργό τον Πικραμμένο… ο πρωθυπουργός που δεν πρόκειται να τον θυμηθεί ούτε η ιστορία…
Το ρολόι έδειχνε κιόλας παρα5…
Βουτήξαμε τα εκλογικά μας βιβλιάρια, η κάτι που έμοιαζε με αυτά τέλος πάντων και ξεχυθήκαμε στα εκλογικά κέντρα …
Σαμαρά ρε!!! βροντοφωνάξαμε και τον κάναμε πρωθυπουργό, στέλνοντας τον Πικραμμένο για μπάνια στη Αιδηψό.
Γύρισα στο σπίτι πανευτυχής… απ ‘ έξω με περίμενε ένα φορτηγό με δυο τύπους … με το που με βλέπουν με χαιρετάνε και μου βάζουν ένα χαρτί κάτω από τη μύτη να το υπογράψω … «τι είναι αυτό κύριοι;;;;» ρωτάω … «δελτίο παραλαβής» μου λένε… «οικοσκευές από τη Siemens… όλοι έχουν πάρει!… πριν λίγο παραδώσαμε και στον Κυριάκο!!! » μου λένε…
Ε.. τα πήρα!
Τα χρόνια πέρασαν και το ρολόι είχε κολλήσει στο παρα1 …
ειπώθηκαν πολλά για τον Σαμαρά…
εγώ τι να σας πω …
δεν είδα και δεν άκουσα τίποτα…
ούτε για τον Βαγγέλη άκουσα … τίποτα…
ούτε για υποβρύχια που γέρνουν, ούτε για λίστα Λαγκάρτ, ούτε για Χριστοφοράκο, ούτε για Intracom, ούτε για OTE, ούτε για Ζάππεια, ούτε για 1μιση εκατομμύριο ανέργους, ούτε για 3 εκατομμύρια πεινασμένους, ούτε για 4000 αυτοκτονούντες, ούτε για τα αμυντικά χαρτιά της Χώρας στο σπίτι του Βαγγέλη, ούτε για νεκρούς φοιτητές από μαγκάλια, ούτε για Σκουριές, ούτε για τον γιο του Σαμαρά να αντιγράφει και να απολύεται η καθηγήτρια που τον βούτηξε, ούτε για το μαύρο στην ΕΡΤ, ούτε για τις απολύσεις του Μητσοτάκη του Κυριάκου, ούτε για τις παρελάσεις με διακόσμηση κάγκελο, ούτε για την Μαρία Σπυράκη που απέκρυψε το bank run, ούτε για το χάρισμα 350 εκατομμυρίων στους μεγαλο-εργολάβους…
δεν άκουσα τίποτα… μα τη παναγία… ορκίζομαι στο καυλί του Τατσόπουλου...
Κι έτσι... όλα κυλούσαν ομαλά όταν ξαφνικά το ρολόι κάνει ένα "μπραφ" και μηδενίζει…
Και αρχίζει να μετράει ανάποδα… δεν πηγαίνει πια προς τα δεξιά, αλλά προς τα αριστερά…
Πρώτη φορά πηγαίνει προς τα αριστερά… έχασα τον μπούσουλα!
Δεν ξέρω πια σε ποια ώρα είμαι, αν είναι νύχτα, αν είναι μέρα και αν θα σταματήσει ποτέ να γυρνάει ανάποδα το ρολόι…
Μα καλά .. δεν υπάρχει ένας παπάρας να φέρει στα ίσια του αυτό το κωλορολόι;…

Έχει πια νυχτώσει…
Ένα σκυλί ουρλιάζει στο βάθος και μια ομίχλη τυλίγει το τοπίο…
Το μέλλον ζοφερό… το λένε και τα κανάλια …
τι… ψέματα λένε;…τα κανάλια...


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.