Και να αδερφέ μου ...

(φωτογραφια απο το γκουγκλ)


Και να αδερφέ μου...


  Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι άπλα. Καταλαβαινόμαστε τώρα δε χρειάζονται περισσότερα.... Η  όχι?

Μήπως θα ήταν καλύτερα αν μιλούσαμε όλοι με τη γλώσσα της αλήθειας και λέγαμε ότι τα σύκα 
είναι σύκα και η σκάφη σκάφη, όπως έλεγαν παλιά? Μας δόθηκε η ομιλία για να επικοινωνούμε κι αντί να τη χρησιμοποιούμε (γενικά μιλάω) σωστά, κοιτάζουμε πως θα γίνει παρεξήγηση, πως θα την "πούμε" ο ένας στον άλλο λες κι έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. 

  Βέβαια, σύμφωνα με το νόμο είμαστε όλοι ίσοι κι έχουμε τα ίδια δικαιώματα. ΑΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ. Όπως έλεγε και ο αείμνηστος Χάρυ Κλιν. Ακόμα και μπροστά στο νόμο η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Και φυσικά, αφού δε βλέπει, άνετα μπορεί να υποστηρίζει το άδικο. Τα φτωχαδάκια δεν έχουν αξία, μονάδες είναι. Λέω εγώ τώρα, μήπως αντί να μιλάμε θα έπρεπε να ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ σε κάποιους για να μας ακούνε?

   Γιατί, η δε δίνουν σημασία η κουφάθηκαν, δεν εξηγείται διαφορετικά. Είναι η ώρα που με έπιασαν τα υπαρξιακά μου. Υπάρχουν όμως πολλοί που κουβεντιάζουν όπως εμείς εδώ κι αυτό μια μορφή επικοινωνίας είναι. Ίσως γελάσετε με αυτό που θα σας πω, αλλά κάποτε ζήτησα από τον άντρα μου να μου πάρει μια ντουντούκα, φυσικά και δεν το έκανε.

   Ήθελα να βγω στο μπαλκόνι και να φωνάξω, να με ακούσει η γειτονιά, να φωνάξει κι εκείνη. Όμως η απόφαση ήταν, πως το μόνο που θα καταφέρω θα είναι να γίνω «γραφική». 

  Όπως και να έχει, το  κάνω εδώ με το δικό μου τρόπο. Να προσπαθείτε πάντα να διαβάζετε πίσω από τις λέξεις. Να διαβάζετε τα μάτια, το χαμόγελο, τη σιωπή.



Ανδρομάχη Ρούσσινου
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.