Θεατρικό «Γη» του Karl Schönherr. Κριτική



Κατασυγκλονισμένη είδα το θεατρικό έργο «Γη» του Karl Schönherr.

Όλα περιμένουν το θάνατο ενός γέρου γαιοκτήμονα που δεν θέλει να πεθάνει.
Η ύπαρξη του ανθρώπου χωρίς μυστικιστικό ιδεαλισμό.
Το ένστικτο ξεγυμνωμένο.
Τα πάντα, όλα, λαχταρούν να ανθίσουν, να αναπαραχθούν.
Αλλά ο γέρος τα εμποδίζει..
Έχει υπερβεί το χρόνο του και τα πάντα, όλα τον μισούν.
Γεροκαλλιτέχνη, γεροποιητή, γεροκριτικέ, αποχώρησε όταν έρθει η ώρα σου.
Μη φρακάρεις το δρόμο. Μην εμποδίζεις τα εκκολαπτόμενα κλαδιά ν ανθίσουν.
Κατέθεσε τα όπλα και φύγε σαν τον παλιό τον χρόνο.
Η μικρή πεισματάρα χωριατοπούλα θέλει πρώτα απ' όλα να ζήσει, να γεμίσει την ύπαρξή της, έστω και στο παγωμένο κτήμα.
Αντιθέτως, ο γέρος είναι ο χειμώνας που δεν αφήνει καμία άνοιξη να έρθει, κανένα καλοκαίρι. 
Σαν τον κριτικό χωρίς νεανική καρδιά.
Ο παγωμένος αέρας φυσάει ασταμάτητα πάνω από τους καρπούς που προσπαθούν ν' ανθίσουν.
Έτσι είναι όλο το κομμάτι. Νιώθεις συμπόνια για τα ξεπαγιασμένα άνθη.

Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.