ο... Ταβερνιέ { Του Χάρη Καφετζόπουλου }



Η ταβέρνα ήταν πάντα ανοιχτή...
Μια μυρουδιά από ιδρωτίλα συνοδευόμενη από τηγανητή μαρίδα αναμεμιγμένη με τυρί σαγανάκι και μπόλικο παστουρμά ραντισμένα με τόνους ρετσίνα αναδυόταν σε όλη τη γειτονιά.
Ρετσίνα... παστουρμά... σπέρμα ξεραμένο σε ένα άπλυτο σλιπάκι κι αριστερή φιλοσοφία.
Ο ταβερνιάρης - Ταβερνιέ στα Γαλλικά... - ήταν το κοκκινέλι και η ιδεολογία της Δυτικής περιφερείας μας που ψήφιζε παραδοσιακά δεξιά, αλλά είπαμε να δοκιμάσουμε μια φορά και τις αριστερές πουτάνες γιατί ακούσαμε πως ήταν εξαιρετικές επαγγελματίες.
Στο πρώτο ποτήρι ο Ταβερνιέ μάζευε τα φράγκα από τους "συνδαιτυμόνες".
Στο δεύτερο πήγαινε για κατούρημα.
Στο τρίτο βλεφάριαζε μια μεθύκλα γκόμενα που καθόταν πάντα στο ίδιο τραπέζι με τα ίδια ρούχα και την ίδια μπόχα.
Στο τέταρτο πίναμε όλοι σχεδόν τζάμπα γιατί δεν έβλεπε τη τύφλα του...
και στο πέμπτο… τον πλακώναμε στα χαστούκια να συνέλθει… τον κερατά.
Ο Ταβερνιέ ήταν απολαυστικός όταν μίλαγε για επανάσταση και γαμήσια.
Ξεκίναγε από την πίπες τη κυρίας που τον πίεζε ασφυκτικά για τον διορισμό τη κόρης της, μέχρι την καταπίεση της εργατικής τάξης, τελειώνοντας πάντα με τη φράση: "ρε με κάνετε εμένα πρωθυπουργό... να δείτε..." και μεις χεζόμασταν στο γέλιο με τις "πρωθυπουργικές εξαγγελίες" που ακολουθούσαν.
Ήταν δε τόσο συχνή αυτή η φράση που κάποια στιγμή απηυδήσαμε με τον πούστη και κάναμε το γιο του τον Nικολάκι, έναν μπούλη που τον στέλναμε για τσιγάρα και καπότες, υπουργό "παρά τω πρωθυπουργώ" ενώ πρωθυπουργό κάναμε έναν κολλητό του τον Αλέξη γιατί σκεφτήκαμε ότι ο Ταβερνιέ με τα κρασιά και τα μεθύσια που θα' ριχνε, θα 'κόβε την Ελλάδα απ' τα Βαλκάνια και θα την πήγαινε για γεωγραφικό συμπλήρωμα στα Κανάρια νησιά...
Εκεί καλέ...που έχει και πολλές τράπεζες εκτός από πουτάνες και πούστηδες... καλή ώρα.
Δυστυχώς... τη πατήσαμε.
Γιατί και το τζάμπα κρασί χάσαμε... και το γέλιο που ρίχναμε με τον Ταβερνιέ στερηθήκαμε ... και την Ελλάδα τελικά δε γλυτώσαμε.
Σήμερα, είδα την διορισμένη πια μικρή κόρη της κυρίας του Ταβερνιέ στη τηλεόραση - υφυπουργό άνευ χαρτοφυλακίου - και νοστάλγησα τα μεθύσια, τον παστουρμά, τον Ρήγα και τους αριστερούς…
...κι εδώ παππάς εκεί παππάς... που ειν' ο παππάς;...


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.