Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα


(φωτο απο το γκουγκλ)


Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

    Σήμερα ξύπνησα με μια διάθεση να ακούσω οπωσδήποτε όλα τα τραγούδια από το «Ρεμπέτικο», Ξαρχάκος – Γκατσος. Η μουσική άρχισε κι εγώ το ταξίδι σε νότες και στίχους. Ειδικότερα οι στίχοι από «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» με έλιωσαν. Ρούφηξα κάθε λέξη, κάθε νότα μέχρι τα βάθη της ψυχής μου. Κάθε πρόταση περιέγραφε την Ελλάδα του σήμερα… Μάνα μου Ελλάς το ίδιο έργο πάντα κουβαλάς...  Ταλαίπωρη Ελλάδα, πάντα είχες και συνεχίζεις να έχεις κάποιον στην πλάτη σου και νιώθω πως μεγάλωσες, καμπούριανες κι άρχισες να γερνάς. Λυπάμαι που το λέω, θλίβομαι που το σκέφτομαι. Εγώ ταπεινά, σας παραθέτω του στίχους.

Δεν έχω σπίτι πίσω για να `ρθώ
ούτε κρεβάτι για να κοιμηθώ
δεν έχω δρόμο ούτε γειτονιά
να περπατήσω μια Πρωτομαγιά.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τότε που στη μοίρα μου μιλούσα
είχες ντυθεί τα αρχαία σου τα λούσα
και στο παζάρι με πήρες γύφτισσα μαϊμού
Ελλάδα Ελλάδα μάνα του καημού.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς.

Καιγομαι καιγομαι ριξε κι άλλο λαδι στη φωτια, πνιγομαι πνιγομαι πετα με σε θαλασσα βαθια!

Ανδρομαχη Ρούσσινου

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.