Το γεφύρι της Άρτας διασκευασμένο με ευτυχές τέλος- Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου


Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
γιοφύριν εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.
Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν.
Μοιρολογούν οι μάστορες και κλαιν οι μαθητάδες.
"Αλίμονο στους κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,
ολημερίς να χτίζουμε, το βράδυ να γκρεμιέται."

Πουλάκι εδιάβη κι έκατσεν, αντίκρυ στο ποτάμι,
δεν εκελάηδε σαν πουλί, μηδέ σαν χελιδόνι,
παρά εκελάηδε κι έλεγε ανθρώπινη λαλίτσα:
" Άν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει
και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη,
παρά του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα,
που έρχεται αργά τ’ αποταχύ και πάρωρα το γιόμα."

Τ’ άκουσ’ ο πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει.
Πιάνει, μηνάει της λυγερής με το πουλί τ’ αηδόνι.
Αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί, αργά να πάει το γιόμα,
αργά να πάει να διαβεί της Άρτας το γιοφύρι.
Και το πουλί παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε:
"Γοργά ντύσου, γοργά άλλαξε, γοργά να πας το γιόμα,
γοργά να πας και να διαβείς της Άρτας το γιοφύρι."

Να τηνε κι εμφανίστηκε από την άσπρη στράτα.
Την είδ’ ο πρωτομάστορας, ραγίζεται η καρδιά του.
και το πουλί παρακαλεί, ευθείς μετανιωμένος
"Κάνε μου χάρη αν μπορείς κι άλλαξε αυτή τη μοίρα
γιατί είμαι μόνος στη ζωή, δίχως παιδιά κι εγγόνια,
μηδέ αδερφάδες ή γονιούς να με παρηγορήσουν".

Σαν άκουσε τα λόγια του ρίγησε το πουλάκι
κι αμέσως πήρε τη μορφή της λυγερής γυναίκας.
"Σύρε καλή στο σπίτι σου κι εκεί να περιμένεις".
είπε στην κόρη και μεμιάς πέφτει μες το γεφύρι.
Ένας πυχάει με το μυστρί κι άλλος με τον ασβέστη
παίρνει κι ο πρωτομάστορας και ρίχνει μέγα λίθο.
Κι έθαψαν μέσα το πουλί αντίς για την γυναίκα
παρηγοριά του μάστορα κι όλων των μαθητάδων.

Εζήσανε αυτοί καλά σαράντα πόσα χρόνια
κι εκάμαν δώδεκα παιδιά, εικοσιεφτά εγγόνια
Μα η μοίρα πω χει το γραφτό, ποτές δεν το ξεχνάει
χρόνο το χρόνο ένα πουλί στο σπίτι τους πετάει
Δεν κελαηδάει σαν πουλί, μόνο θρηνεί τ΄αηδόνι
κι όποιο παιδί τ΄αφουγκραστεί το γέλιο του παγώνει.


"Το γεφύρι της Άρτας" είναι ένα παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι, γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο, μέσα από την πλούσια παράδοση και τους μύθους του τόπου μας. Διάφορες διασκευές έχουν γραφτεί κατά καιρόν πάνω στο κεντρικό θέμα, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε γειτονικές Βαλκανικές χώρες. Με κάθε σεβασμό στο θρύλο και την πολιτισμική αξία του τραγουδιού, παραθέτω τη δική μου διασκευή, η οποία εμπνεύστηκε από σχολική εργασία  που ζητήθηκε από μαθητές στα πλαίσια του μαθήματος της "Γλώσσας" της  Γ΄Γυμνασίου.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.