Το ροδάκινο - Άνα Ζουμάνη



- Όπα! Γεια σου αρτίστα! ¨Ωστε έτσι έ; Μέσα στους πικρούς, φτωχούς καιρούς μας, πήγες και  αγόρασες ένα άψογο ζουμερό ροδάκινο, τυλιγμένο σε βαμβάκι και μεταξωτό χαρτί, για 4 φράγκα!
(Είπε η καθαρίστρια από τον τρίτο όροφο στον ποιητή)

- Κουτσομπόλα!
- Τι; Μήπως λέει  ψέματα η κυρία με τη γούνα  από τον δεύτερο όροφο, που σε τσάκωσε στη λαϊκή να το αγοράζεις;

Ο ποιητής ένιωθε πιασμένος στη φάκα, αφού ακόμη είχε την γλυκιά αρωματική γεύση του πολύτιμου ροδάκινου στο στόμα του. Ως εκ τούτου φώναξε:
- Άκαρδοι άνθρωποι! Δεν μπορώ μια φορά στην τραγική ζωή μου, να αγοράσω ένα ωραίο, ζουμερό  ροδάκινο και να το χαρίσω στην αγαπημένη μου Λάουρα, που θυσιάζεται για μένα καθημερινά;
- Α!; Για  τη Λάουρα το αγόρασες; Αν είναι έτσι, αλλάζει. Πρέπει αμέσως να ενημερώσω την κυρία του δευτέρου ορόφου.

Η Λάουρα αργότερα:
-Αυτή η κουτάλα η  καθαρίστρια μου τρύπησε τα τύμπανα, να μου λέει για ένα ακριβό ροδάκινο που  αγόρασες για μενα... πού είναι;  μου τρέχουν ήδη τα ζουμιά στο στόμα ...τι; δεν είναι αλήθεια;... κατάλαβα... το έδωσες και το έφαγε εκείνη η ξέκωλη Χριστίνα από τον τρίτο όροφο.. κλαψ.. σαν δεν ντρέπεσαι... στο μέλλον θα πλένει αυτή τα σώβρακά σου... να της κάτσει στο λαρύγγι...

Η Λάουρα ετοιμάζει την βαλίτσα

Εκείνος νιώθει: Απιστία.... παρτακισμός.... απιστία.... παρτακισμός... αμπεμπαμπλομ... παρτακισμός... απιστία.,. ΌΧΙ! Η απιστία είναι πιο αξιοπρεπής από τον παρτακισμό!

Και έτσι το έφαγε η Χριστίνα το ροδάκινο -χαχαχαχαχα- σ΄αυτόν τον καχύποπτο κόσμο.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.