Τι δώρο να σου κάνω; (Άνα Ζουμάνη)



Ήταν μόλις έξι ετών και της πήρα έναν ελέφαντα.
Ήξερα πως λάτρευε ζωάκια, κυρίως κομμένα απο χαρτιά
Ποτέ δεν έπαιζε με κούκλες «που κλαίνε» και άλλα τέτοια χαζά
Της πήρα τον ελέφαντα,λοιπόν, κι ήταν από κάτι σαν γυαλί χοντρό,
έλαμπε και άστραφτε σε χρώματα πολλά  στης κοιλιάς του τον βυθό.

Έφτασα όταν κάθησε να φάει ένα κομμάτι γλυκό, από εκείνην πιο μεγάλο
και της έδωσα τον ελέφαντα τον λαμπερό, τυλιγμένο σε όμορφο χαρτί.
(Αν δεν της άρεσε αυτός, τότε θα κόβαμε αμέσως έναν άλλο απ' το παρδαλό χαρτί)
Τον άνοιξε και φώναξε: «Όμως τώρα  δεν πεινάω, δεν θα φάω άλλο!»
και έφυγε τροχάδην, να παίξει στο δωμάτιό του, το όμορφο παιδί

Τι δώρο να του κάνω του μεγάλου του ανθρώπου
για να μου πει τα λόγα εκείνα, της ψυχής τα ιερά;
«Όμως τώρα δεν θα φάω άλλο, δεν πεινάω, άστο για μετά!»


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.