Μπίχλες ... (Άνα Ζουμάνη)



Η γυναίκα έχει την ιδιότητα  να απορροφά τις μυρωδιές του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται και κινείται.
Αν ήταν στο κομμωτήριο, θα μυρίζει  χημικά. Αν ήταν στον κήπο, θα μυρίζει βότανα και  χόρτα... γενικά θα μυρίζει σε κήπο. Αν ήταν στο λιβάδι, θα μυρίζει γρασίδι και σανό...κλπ

Αυτό δεν είναι καλό, γιατί έτσι όπως απορροφά τη μυρωδιά του κήπου της, έτσι απορροφά και την μπίχλα του τελευταίου μαλάκα της, την βρόμα του ψέματος, της ματαιοδοξίας και της απογοήτευσης. Κάτι σαν λέπρα...
Σε καλό άντρα δεν μυρίζει ποτέ η γυναίκα,  γιατί εκείνος κρατά απόσταση σεβασμού (όχι από το πήδημα), μάλλον λόγω μιας μυστηριώδους, ανεξιχνίαστης υπερηφάνειας.
Εκτός αυτού η γυναίκα βρομάει σε καμάκια που βρίσκονται παντού και πάντα.

Ως εκτούτου, οι πολύτιμες γυναίκες θα έπρεπε συχνά να επισκέπτονται τη φύση, ή να μένουν στην ιερή μοναξιά του δωματίου τους. Όλα τα άλλα βρομάνε.
Και τα καλά βιβλία δεν βρομάνε. Και η καλή μουσική και η γυμναστική στο πάρκο... Αυτά τα πράγματα έχουν φίλτρα. Και αποστακτήρα.
Και έτσι η γυναίκα κέρδίζει  μια σταγόνα ανθρωπιάς... για πίσω από το αυτί της.
Όλα τα άλλα, δεν έχουν φίλτρα.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.