Ο Βρυκόλακας του Μποντλέρ



Εσύ, που οδυνηρά σαν μαχαιριά,
Εισέβαλες στη λυπημένη μου καρδιά.
Εσύ, που ήρθες με μια δυνατή αγέλη
Δαιμόνων, όλο φλόγα, λατρεμένη.
Να καταλάβεις και να στήσεις σπιτικό,
Μέσα στο ατιμασμένο μου μυαλό.
-Άτιμη σκύλα με σε είμ’ ενωμένος
Σαν ένας κατάδικος αλυσοδεμένος,
Όπως ο τζογαδόρος στο παιχνίδι,
Όπως ο μπεκρής είν’ στο κρασί,
Όπως τα σκουλήκια στο νεκρό κορμί.
-Καταραμένη, καταραμένη να ’σαι συ!
Παρακάλεσα το ξίφος το γοργό
Να μου δώσει την ελευθερία μου,
Ζήτησα απ’ το φαρμάκι το πικρό,
Να με σώσει απ’ τη δειλία μου.
Αλίμονο! Το δηλητήριο και το μαχαίρι
Με μια φωνή μου είπαν περιφρονητική:
«Απ’ την καταραμένη σου σκλαβιά
Δεν αξίζει εσύ να λυτρωθείς.
Ανόητε – αν με τις προσπάθειές μας
Απ’ την εξουσία της συ απαλλαγείς,
Με τα φιλιά σου θα φέρεις πάλι στη ζωή,
Της βρυκόλακός σου το άψυχο κορμί!»

Μετάφραση-διασκευή από τα αγγλικά: Λάκης Φουρουκλάς

Παρακολουθείστε το βίντεο της Άνας Ζουμάνη.

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.