Το δυστύχημα με την πόρσε



Πέρασα πάλι σήμερα από το σημείο που έγινε το τρομακτικό ατύχημα με την Πόρσε...Σκέφτηκα πολλά πράγματα και κυρίως ότι όταν σου το γράφει η μοίρα, οι τόποι, οι στιγμές και οι συνθήκες συνωμοτούν ώστε να εκπληρωθεί το γραμμένο. Σκέφτηκα, ότι πάντα υπάρχουν τα ανθρώπινα λάθη. Όταν ξεκινάς με αυτοκίνητο τέτοιων επιδόσεων, με γερασμένα λάστιχα, είναι βέβαιο ότι θα σκοτωθείς. Ο νεαρός οδηγός γιος του επιχειρηματία των ΤΖΑΜΠΟ, γραμμένο -ξεγραμμένο θα σκοτωνόταν. Η μοίρα λοιπόν δεν είχε αποφασίσει για τον νεαρό, αλλά για την άτυχη μητέρα και το παιδάκι της. Αν ο Υπάτιος που έχασε γυναίκα και παιδί πάρκαρε το αυτοκίνητο στην θέση πάρκινγκ των wc δεν θα το εύρισκε η πόρσε στον αφηνιασμένο δρόμο της των 250 χλμ την ώρα. Και εδώ μπαίνει το ανθρώπινο λάθος. Και τώρα φτάνω στις στιγμές που ανέφερα στην αρχή: Πάλι μια σειρά “αν” έρχονται για να καταδείξουν την παντοδυναμία του πεπρωμένου.. Η πόρσε έτρεχε με 200 έως 250 χλμ την ώρα. Το αμαξάκι του Υπάτιου με 90 έως 120 το πολύ. Το ατύχημα έγινε στο 80 χλμ της εθνικής οδού που σημαίνει ότι τα δύο αυτοκίνητα ξεκίνησαν για το ταξίδι τους με μια διαφορά τουλάχιστον μισής ώρας . Όλα αυτά μου έφεραν στον νου κάτι προβλήματα “κινήσεως” όπως τα λέγαμε στο Σχολείο, στην Αριθμητική. Για σκεφτείτε: 3 λεπτά διαφορά εκκίνησης αν είχαν τα δύο αυτοκίνητα, δεν θα γινόταν το ατύχημα. Ξαναγυρίζω τώρα στον ανθρώπινο παράγοντα και πώς κάτι λεπτομέρειες έρχονται αρωγοί στις αποφάσεις της μοίρας. Καλά. Η οικογένεια είχε να διανύσει ακόμα 350 χλμ μέχρι την Πτολεμαΐδα. Πώς τώρα η μητέρα δεν βγήκε και αυτή για την ανάγκη της ή για να βάλει το μικρό να κάνει τσίσα, ή -έστω- να ξεμουδιάσει για λίγο; Και κάτι άσχετο (;;;;) Απέναντι από το σημείο που ο Υπάτιος σταμάτησε για την σωματική του ανάγκη, βρίσκεται το χωριό Ύπατο!

Δημήτρης Μπούκουρας
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.