Πρωτοβουλία, η υπερεκτιμημένη. Ας εκτιμήσουμε τη δευτεροβουλία- Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου


Επικρατώ και υπολείπομαι, αυτός είναι ένας μηχανισμός διαμόρφωσης όλων των μεταβιβαζομένων χαρακτηριστικών, πεπραγμένων ή προδιαθέσεων.

Η εξέλιξη γενικά, και δει του ανθρώπου, δεν ήταν ποτέ μια σταθερά ανοδική, προγραμματισμένη διαδικασία. Την επηρεάζουν οι επιλογές των ειδών, ενστικτώδεις ή συνειδητές, τα ιστορικά γεγονότα, οι κλιματικές αλλαγές, οι πληθυσμιακοί αλγόριθμοι κλπ. (Ναι, οκ, ξέμεινα από πιασάρικες επιστημονικές εκφράσεις).

Υπάρχει η πιθανότητα- όχι που θα την έψαχνε κανείς- απαλείφοντας τις επιρροές και τις (κατ εκτίμηση) αλλαγές που αυτές επέφεραν, να δούμε ποια ήταν η πραγματική ιδέα της φύσης για την ανθρώπινη εξέλιξη.

Ζώα και φυτά επίσης υπόκεινται σε αλλαγές εξαιτίας των ανθρώπινων επιλογών και προτιμήσεων.  Μήπως αυτό προσπαθούν να διδάξουν οι γραφές, όταν κατονομάζουν τον άνθρωπο κυρίαρχο επί της Γης, κύριο πάνω σε όλη τη ζωή στον πλανήτη; Εμένα μου ακούγεται λογικό. Αλλά πάλι, είμαι γνωστή πως δεν έχω καλές σχέσεις με τη λογική, μάλλον περισσότερο με τη φαντασία.
 Θεός – για εμένα- είναι το ον που αποτελείται, εκπροσωπείται και εκδηλώνεται από όλες εκείνες τις άναρχες, νομοτελείς, πανταχού παρούσες δυνάμεις στον κόσμο, που ο άνθρωπος ναι μεν δεν μπορεί να ελέγξει συνολικά, αλλά ως επί το πλείστον μπορεί και να συλλάβει και να ερευνήσει. Βαρύτητα, άνοση, φυγόκεντρος, ταχύτητα φωτός, έλξη σύνδεσης ατόμων, γενετική κωδικογράφηση. Και τελικά, του έχει δοθεί η ελευθερία ναι κάνει επιλογές ως προς το πώς θα τις χρησιμοποιήσει. 

Αν για χάρη της υπόθεσης, δεχτούμε πως οι γραφές είναι ουσιαστικά η καταγραφή των ανθρώπινων πειραμάτων πάνω στο Θεό, κι ότι αυτό έχει επιφέρει τουλάχιστο μία παγκόσμια μαζική καταστροφή ως τώρα, τότε υποπτεύομαι πως η «Δευτέρα Παρουσία» δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την επανεμφάνιση του Χριστού, αλλά με την δεύτερη αποτυχία του πειράματος.

Το εργαστήριο φυσικά παραμένει, όσο εκρηκτικό και αν αποβεί το πείραμα. Ο επιστήμονας είναι που την πατάει. Κι ακολουθεί- δεν το λέω εγώ- η επιβίωση των εκλεκτών σε έναν χιλιετή παράδεισο όπου κατανικάται ο ίδιος ο θάνατος. Και γαμώ τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Η επιστημονική φαντασία, άλλωστε, έχει αυτό το ιδίωμα, να φαντάζεται, πολλές φορές με τη μεγαλύτερη ακρίβεια, την επερχόμενη πραγματικότητα. Όσο πιο κοντά της πλησιάζει, τόσο περισσότερο και πιο αυθόρμητα συγκινεί. Και γιατί την αποκαλούμε επιστημονική φαντασία, τελικά, ακόμα κι όταν δεν αφορά καμία επιστήμη; Γιατί ο χαρακτηρισμός ως «επιστημονική» έχει σχέση μόνο με το αρχικό νόημα της λέξης. Επίσταμαι, δηλαδή γνωρίζω καλά.

Η φαντασία μπορεί να γνωρίζει καλά την πραγματικότητα. Το μόνο που χρειάζεται ο άνθρωπος, δηλαδή, είναι να γνωρίσει καλά τη φαντασία.

Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.