Τα φαντάσματά του - Τελευταίο Κεφάλαιο. Προδημοσίευση



Έχουν περάσει σαράντα οκτώ σχεδόν ώρες και το σκηνικό μοιάζει λίγο πολύ το ίδιο, αλλά διαφορετικό.

Ο Χοντρός κάθεται κάτω από την κληματαριά και έχει μπροστά του ένα σωρό φακέλους, τους οποίους μελετά όχι και πολύ προσεκτικά. Μοιάζει χαρούμενος και λυπημένος. Κουρασμένος κι αναζωογονημένος. Πού και πού παρατά αυτό που κάνει κι αρχίζει να επεξεργάζεται το κινητό του. Χαμογελά λίγο καθώς προσπαθεί να μάθε πώς να το χειρίζεται.

Η Ζίτα βγάζει απ' την κωλότσεπη ένα εικοσάρικο και το δίνει στη Μαργαρίτα, που στέκεται δίπλα της μέσα στην κουζίνα, ακριβώς όπως τρεις νύχτες πριν.

"Θα με χρεοκοπήσεις εσύ", της λέει και μισοχαμογελά.

Προχθές το πρωί ήταν η τελευταία που χρωστούσε στην πρώτη είκοσι ευρώ, αλλά όλα άλλαξαν όταν ο Ιωάννου ανέλαβε επίσημα την έρευνα. Τότε, μια απ' τις φορές που μίλησαν στο τηλέφωνο οι δυο τους, η Μαργαρίτα της είπε: Πάω στοίχημα ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα λύσει την υπόθεση μέχρι αύριο το βράδυ. Διπλά ή τίποτα, απάντησε η Ζίτα. Και τώρα πλήρωνε τα σπασμένα.

Της άρεσε πολύ το στυλ του γέρου, η αλήθεια να λέγεται. Διοικεί χωρίς διατάζει. Διατάζει χωρίς να επιβάλλει και τους δίνει ελευθερία κινήσεων, ουσιαστικά ανεπίτρεπτη για όλους τους άλλους συναδέλφους τους.

Το μόνο που τη χαλά είναι ότι δεν ξέρει ποια είναι η κόρη του. Δεν της πέφτει λόγος φυσικά, αλλά είναι σίγουρη ότι αν η Μαργαρίτα του μιλούσε, αυτός θα την άκουγε και θα σεβόταν την απόφασή της. Φυσικά θα μπερδεύονταν λίγο τα πράγματα, αλλά…

Ουφ, κουνάει πέρα δώθε θεατρινίστικα το κεφάλι, κι αφήνει να της ξεφύγει απ' τα στήθη ένας αναστεναγμός.

"Πάω να του κάνω παρέα", λέει στη φίλη της, ανοίγει την πόρτα της κουζίνας και βγαίνει έξω.

"Καλώς το τροπικό", τη χαιρετάει αυτός χωρίς να σηκώσει το βλέμμα απ' την οθόνη του κινητού.

"Τι μάθαμε σήμερα;" τον ρωτά.

"Την ανορθόγραφη Οχιά και τον Σκίπι".

"Και τώρα;"

"Βρίσκω τη λέξη".

Θέλει να γελάσει αλλά δεν το κάνει, αφού έχει ένα ίματζ να προστατεύσει. Το μάτι της πηγαίνει, θέλοντας και μη, προς τους φακέλους που βρίσκονται διάσπαρτοι στο τραπέζι.

"Τι έχουμε;" τον ρωτά.

"Κάτι πολύ ενδιαφέρον", της απαντά και παρατά αμέσως το κινητό. Παίρνει ένα φάκελο και τον ανοίγει μπροστά της, κι αυτή τον μελετά με μεγάλη προσοχή.

Ωχ, σκέφτεται η Μαργαρίτα, που τους παρακολουθεί πίσω από το τζάμι της κουζίνας. Μετά χαμογελά στη λειψή αντανάκλαση του εαυτού της, και σχεδόν παρατημένα πηγαίνει για ύπνο. Θα είναι μεγάλη μέρα αύριο.

Τσιανγκ Μάι 24 Μαρτίου 2018

Λάκης Φουρουκλάς

Για να διαβάσετε τα προηγούμενα κεφάλαια κάντε κλικ...

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ. 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.