Όρκος υψηλής περιωπής - (Άνα Ζουμάνη)



και έτσι της έδωσε τον όρκο του πως δεν θα έρθει...
το παγωμένο μονοπάτι ξάπλωνε στο σεληνόφως...
ο άνεμος νανούριζε το δάσος με τα πεύκα...
εκείνη άφησε την πόρτα της μισάνοιχτη...
εκείνος ξάπλωνε και άκουγε...
έκλαιγε και ξάπλωνε...
πότε πότε την άκουγε να σιγοβήχει...
μάλλον ο αέρας του βουνού...
με ανώνυμη θλίψη υποδεχόταν τους ήχους της...
ο άνεμος νανούριζε το δάσος με τα πεύκα...
εκείνη σιγόβηχε...
εκείνος ξάπλωνε και άκουγε...
ξάπλωνε και έκλαιγε...
Αργά-αργά πέρασε η νύχτα...

Ήρθε το πρωί
«Τελικά δεν ήρθες...;»
«Αν ερχόμουν θα με έδιωχνες...»
«Ώστε ο όρκος σου ήταν πιο δυνατός από το πάθος σου»


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.