Κουφονοτιάς, ο τρισκατάρατος - του Κώστα Γραμματικάκη



Με έχει ξεστελιώσει σήμερα, ο τρισκατάρατος κουφονοτιάς. Ούτε τον κατήφορο της 25ης Αυγούστου δεν κατόρθωσα να κατεβώ! Έβριζα και λαχάνιαζα, αλλά ούτε το ένα, ούτε το άλλο έφεραν αποτέλεσμα. Μέχρι να κατέβω στο λιμάνι έλεγα ότι είχα ανέβει δυο φορές μονοκοπανιάς στην κορφή του Ψηλορείτη. Τελικά βρήκα καταφύγιο στο τρεχαντήρι ενός φίλου ψαρά και ανάσανα πίνοντας έναν, πολλά βαρύ και όχι, καφέ. Για τον ανεβασμό δεν θα σας πω λέξη, γιατί θα νομίσετε ότι διηγούμαι περιπέτεια στη ζούγκλα του Αμαζονίου, όπου χιλιάδες οι όφιδες, σκορπιοί, οι ταραντούλες και τα μεγάλα αρπακτικά. Ευτυχώς μεσοστρατίς απάντηξα μια όμορφη που από το κοντοπαντέλονό της ξεπόριζαν κάτι εκλυστικότατα κωλομέρια. Ακολούθησα λοιπόν τα κωλομέρια και έφταξα στα Λιοντάρια και μετά στη Χάνδακος και το Κοσμιρί, για να πιω άλλον ένα καφέ και να σφυρίξω τέλος στην περιπέτεια. 

Βλέπετε αγαπητοί φίλοι ότι έχω καταντήσει στο να θεωρώ περιπέτεια μια βόλτα μέχρι το λιμάνι με τα αεροπλάνα να σβουρίζουν κάθε λεφτό καθώς πήγαιναν να προσγειωθούν ανάποδα.

Τέλος πάντων όμως. Καλά ήταν! Από κάπου πήρα κουράγιο να περιμένω μέχρι να βορίσει, μια και μετά το Μάιο οι νοτιάδες δεν πολυκρατούνε. Τελικά βρήκα παρέα, ξεκινήσαμε μια κουβέντα για τόνους ψαριών που είχαμε πιάσει, κι άντε να τα σηκώσεις μετά, να τα πας σπίτι και να φας τη μακαρονάδα σου. 

Άλλωστε είχε αρχίσει ήδη να μισοσκοτεινιάζει και η περιπέτεια αναιμάκτως τέλειωσε. 

ΥΓ. Πριν σας χαιρετίσω θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους χιλιάδες (κυριολεκτώ!) φίλους που έσπευσαν να επαινέσουν τη χθεσινή μου ανάρτηση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Να είναι όλοι τους καλά και να μη φοβούνται. Εγώ μυαλό δεν πρόκειται να βάλω.


Κώστας Γραμματικάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.