Ευλογημένη ανεπάρκεια - (Άνα Ζουμάνη)



....και μετά
Μέσα του είχε ξεπεράσει την κυρία. Είχε τελειώσει μαζί της.
Ο εν βρασμώ νωτιαίος μυελός του είχε ηττηθεί από την αρκτική παγωνιά του εγκεφάλου του.
Ο ονειρευτής ξύπνησε, ο σκοτεινός ρομαντικός έγινε φωτεινός βλέπων, ένας Clairvoyant.

Όμως τη νίκη αυτή δεν την χρωστούσε σε μια οποιαδήποτε σύμπτωση. Την χρωστούσε στην σύμπτωση της ανεπάρκειάς της.
Η ψυχρή Dr. «Γνώση» δε θα μπορούσε ποτέ να θεραπεύσει την λαχτάρα του και τα παρανοϊκά του νεύρα, αν εκείνη είχε τα χέρια της Μαρίας, το ευγενές πρόσωπο της Σαντίν, το χρώμα της Αλεξάνδρας, το μέτωπο της Εντίθ, την τρυφερή-μυστηριώδη φωνή της Νικολέτας, τη γαλλική χάρη της Λάουρας, την φυσιολατρεία της Πλουμίτσας, το υπέρ πάντων αιωρούμενο χιούμορ της Μαργκώ, την μποέμ φύση της Ίριδας, τη νευρώδη ελαστικότητα της Άννας, την ευγένεια και την αξιοπρέπεια της νεαρής Σοράγιας.
Γιατί τότε θα είχε παραδώσει τα όπλα.

Αυτό που τον έσωσε είναι η ευτυχής σύμπτωση της ανεπάρκειας της ερωμένης του.
Ουαί και αλίμονό του αν είχε συναντήσει την ιδανική στο δρόμο του. Με το σκισμένο βρακί της θα έκανε ιεροτελεστίες λατρείας ως το τέλος της ζωής του.
Θα πνιγόταν στις χαώδεις θάλασσες του έρωτά του, αιώνια.

Όμως κάποια πονόψυχη μοίρα ξεπλένει μόνο μόρια του ιδανικού σου στην ακτή.
Και έτσι, κύριε, μπορείς να τρελαθείς προσωρινά... να κάνεις το δεκαπενθήμερό σου και μετά να απολυθείς θεραπευμένος.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.