Περί ματαιότητας και φθαρτότητας εικάζων σιωπηλά



Αν η ματαιότητα είχε όνομα θα ταίριαζε το «Δευτέρα».
Άν η φθαρτότητα είχε όνομα θα ταίριαζε το «Παρασκευή».
Οι μεταξύ ημέρες θα έπαιρναν το όνομα η κάθε μία,
κάποιας μαγνητικής ή αξονικής τομογραφίας.
Αυτοάνοση ζωή.
Γκρεμίζονται τα όνειρα στον ήχο μιάς διάγνωσης.
Δεν υπάρχουν Σαββατοκύριακα, 
παρά ως η αγωνία της Δευτέρας που θα ενσκήψει.
Και εγώ να μένω βουβός παρατηρητής.
Μιάς ζωής που στα 34 της,
αλλάζει.
Ανεπιστρεπτί.
Περί ματαιότητας και φθαρτότητας εικάζων σιωπηλά.


Μανόλης Κωνσταντάκης ©
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.