Η μοναχική - Του Λάκη Φουρουκλά



Κάθεται πάντα μόνη σε μια άκρη του μπαρ και παρατηρεί τους ανθρώπους,
προσπαθεί να διαβάσει τα πρόσωπά τους,
να δει τι κρύβεται πίσω απ’ τις ασυναίσθητές τους κινήσεις.
Πολλοί είναι αυτοί που κοιτάνε κι εκείνη, ίσως με την ίδια περιέργεια,
αλλά κανείς δεν μπορεί να την κοιτάξει στα μάτια καθώς,
όποιος και να ’ναι αυτός, κάπου τρομάζει.
Τρομάζει από τη θλίψη και τη συγκρατημένη οργή που αντικρίζει μέσα τους.
Είναι μια μοναχική κι αυτό της αρέσει αφού η ίδια, εδώ και καιρό, το επέλεξε.
Τώρα πια τίποτα δεν τη γεμίζει τόσο όσο τα γραπτά της.
Αυτά έχει, αυτά αποκτά, μ’ αυτά πορεύεται, με τη σκέψη τους ξυπνά και κοιμάται.
Κι όταν λίγο βαριέται βγαίνει έξω, πηγαίνει σ’ ένα μπαράκι, σαν και τούτο το αποψινό,
κάθεται σε μια γωνιά και παρατηρεί τους ανθρώπους.
Ενίοτε σιγοψιθυρίζει κάποιους στίχους,
τους οποίους συνοδεύει με μικρές γουλιές από κρασί,
και φτιάχνει μικρές ιστορίες μέσα στο κεφάλι της για τους γύρω
αλλά και για κάποιους άλλους που εξακολουθούν
να κόβουν βόλτες στα μονοπάτια των αναμνήσεών της.
Είναι μοναχική από επιλογή, κι αυτή είναι η λύτρωση κι η καταδίκη της.

Λάκης Φουρουκλάς

Η εικόνα παρμένη από εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.