Τα απόβλητα βρίσκουν το δρόμο τους, εσύ μην είσαι κάφρος



Η ζωή έχει τρόπο να μετατρέπει τους επιβάτες του καζανακίου σε λίπασμα για ζαρζαβατικά, τα πορτοκάλια και τα αυγά που κατέληξαν στα σκουπίδια επειδή εγώ δεν τα κατανάλωσα εν καιρώ, σε ζωτικά συστατικά για τον πλουτισμό του χώματος των πολύτιμων φυτών μου, είτε πρόκειται για καλλωπιστικά είτε προς βρώσιν. 

Πετρούπολη καλοκαίρι 2004… Και 2005… Και 2006… Και 2018… Ευωδιαστός αέρας του δειλινού με προέλευση τη χωματερή των Άνω Λιοσίων σκεπάζει σαν πέπλο τις συναυλίες του Χαρούλη και τις σανγκριές στο Terra Petra και στο Apolis και τα χαλαρά απόβραδα στο μπαλκόνι, όπου έχω φυτέψει ένα γιασεμί. Το βράδυ αντί να αφήνω τη τζαμαρία με το αεράκι που από γεννησιμιού του σκοπό έχει να με δροσίζει, καταφεύγω στον ανεμιστήρα με το λευκό του νανουριστικό ήχο, γιατί τα μεθυστικά αρώματα που με επισκέπτονται με το αεράκι από την πίσω μεριά του λόφου κωλύουν την όλη διαδικασία του ύπνου. Αμφιλεγόμενα γλυπτά από σωρούς σκλαβενιτοσακούλων και άλλων ροζ, μπλε, κίτρινων από τη λαϊκή διακοσμούν κάθε γωνιά για ημέρες. Απεργία τα πουλάκια μου, φασαρίες με τη χωματερή. Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια! Χα! Η κολώνια! Πατάω στο google να δω αν ο τύφος υφίσταται ακόμα σαν ασθένεια εν έτει 2018. 

Ε λοιπόν αγαπούλα μου, σου έχω νέα. Δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος εν έτει 2018 τα σκουπίδια μας να βρωμάνε και οι σκουληκομυγούλες να είναι το παρεάκι του καλοκαιριού μας. 

Διότι: 

1) Οι συσκευασίες της ανακύκλωσης δεν μυρίζουν.Υποτίθεται ότι έχουν περάσει κι από ένα ξεπλυματάκι, ειδικά αν επρόκειτο για κουτί φέτας π.χ. Άρα είτε δεν κάνουμε ανακύκλωση, είτε την κάνουμε για τα μάτια του κόσμου, δηλαδή όχι σωστά. 

2) Για τα οικιακά απόβλητα υπάρχει λύση, λέγεται ΚΟΜΠΟΣΤ! Κάππα Όμικρον Μι Πι Όμικρον Σίγμα Ταφ. Κάνει τα αποφάγια μας, τα αποφλούδια μας, τα «από» μας γενικά χωματάκι όμορφο και ροδαλό. Και μάλιστα πρώτης ποιότητας. Γκούγκλαρέ το, για να μην το παίζω και ειδικός. Εκτός από συσκευές νεάς τεχνολογίας που επισπεύδουν τη διαδικασία και είναι ενδεχομένως απλησίαστες (φυσικά όχι πιο απλησίαστες από το τελευταίο iphone), υπάρχουν και πιο απλοί «κάν'το μόνος σου» τρόποι. Βρίσκουμε ένα σημείο στον κήπο, στην πυλωτή, στην ταράτσα, κάπου τέλος πάντων και φτιάχνουμε έναν κύλινδρο με ένα συρματόπλεγμα και τα πετάμε μέσα. Σε ένα χρόνο θα έχουμε χώμα. Απαπα βρωμάει θα μου πεις. Οκ, συμφωνώ, αυτή είναι λύση για κάποιον που έχει ένα χωραφάκι, να το κάνει σε μιαν ακρούλα. 

Υπάρχει κι ο άλλος ο κάδος με τα σκουληκάκια που είναι σκεπασμένος και μας φτιάχνει χώμα σε πολύ λιγότερο καιρό. Υπάρχει κι αυτός ο πανάκριβος που τάμα το’χω να περιμένω μέχρι να πέσει η τιμή του να το πάρω κάποια στιγμή με δόσεις, που στα κάνει όλα χώμα σε 24 ώρες!!! Δε θέλω να το κάνω στο σπίτι μου, γιατί δεν μπορώ τη μπόχα και τον όγκο από τα απόβλητα. Η μάλλον, κάτσε! Εγώ θέλω! Αλλά η γειτόνισσα…; Οι υπόλοιποι στην πολυκατοικία; Εκείνος ο σπαγγοραμμένος που μου παίρνει τη θέση του πάρκινγκ, αυτήν εκεί τη δική μου, που πουθενά δε γράφει ότι είναι δική μου, αλλά είναι άγραφος νόμος στη γειτονιά, και που δε θέλω να του δώσεις άλλην αφορμή για ιστορίες; Πώς τον πείθεις αυτόν; 

Άσε τις δικαιολογίες ρε φιλαράκι μου. Μια χαρά μπορεί η κομποστοποίηση να μπει στην καθημερινότητα όλων. Αν δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας σπίτι του ή στην πολυκατοικία του γιατί είναι χρονοβόρο και χρηματοβόρο, ας μετατρέψουν οι Δήμοι όλες τις χωματερές σε χώρους για κομπόστ. Εκεί ακόμα και η μέθοδος με τον συρμάτινο κύλινδρο θα απέδιδε, έστω και μετά από καιρό. Πραγματικά, ας γίνουν όλες οι χωματερές χώροι για κομπόστ! Τι πιο απλό και αποδοτικό; Οι πράσινοι κάδοι θα έχουν μόνο αποφάγια και άλλα φυτικά απόβλητα, π.χ. κλαδιά από ελιές και νεραντζιές που κουτσουρεύουν υπάλληλοι του δήμου κάθε τόσο και τα στοιβάζουν μέσα ή δίπλα στους κλασικούς κάδους. Οι μπλε κάδοι που είναι για ανακυκλώσιμα θα έχουν τα ανκυκλώσιμα και το μόνο που θα μένει να πεταχτεί μετά ξεχωριστά θα είναι οι γόπες από τα τσιγάρα και τα κωλόχαρτα (που κι αυτά να σου πω, ίσως να μπορούν να καταταχθούν στο κομπόστ, ίσως λέω). 

Παρένθεση: πάντα αναρωτιόμουν ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να μπαίνουν όλες οι συσκευασίες μπάτε σκύλοι αλέστε μέσα στο μπλε κάδο. Αγαπούλα μου, το μυαλό του Έλληνα είναι ακόμα υπό εξέλιξη στο κομμάτι της ανακύκλωσης! Κάντε κάτι να τον βοηθήσετε! Βάλτε κάδους με διαχωριστικά! Τι πα να πει: χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο. Η γιαγιάκα δεν ξέρει πού της παν τα τέσσερα! Εγώ δεν ξέρω πού μου παν τα τέσσερα! Διαχωριστικά ρε παιδιά! Μέσα στον ίδιο κάδο! Και μη μου λέτε για υπερβολικό κόστος την τρέλα μου μέσα! Σε μια χώρα που έχτισε ολυμπιακά γήπεδα μέσα σε λίγα χρόνια και τώρα έχουν πιάσει βάτα! 

Τι άλλο να πω; Παίρνω ποτηράκι ντιζαϊνάτο για τον καφέ μου, παίρνω γερή σακούλα ή καροτσάκι για το σουπερμάρκετ για να μη χαλάω σακούλες; Όχι, μην ξαναπείς ότι η ντομάτα θα τσαντιστεί αν τη βάλεις χύμα με το κολοκυθάκι, μια χαρά τα βρίσκουν τα δυο τους σε πληροφορώ. Βάζω τη χλωρίνη σε μια άλλη τσέπη τέλος πάντων. Τι άλλο να σου πω; Πως με σόδα, ξύδι, βόρακα, ασετόν, λεμόνι, αλάτι και πράσινο σαπούνι, δε χρειάζεσαι απορρυπαντικά; Εκτός ίσως για τα ρούχα. 

Τι άλλο θες να σου πω; Δε θέλω να μετατρέψω τις χωματερές σε κομπόστ;; Δε θέλω κάδους κομπόστ παντού; Θέλω να το πάω λάου λάου; Ωραία, ας κάνω κάτι άλλο. Ας βάλω κάδους κομπόστ σε σημεία κλειδιά. Λαϊκές αγορές, σουπερμάρκετ, ΚΕΠ, δημαρχεία, κεντρικές πλατείες, σχολεία κλπ κλπ. Να υποχρεώσω όλους τους καταστηματάρχες μανάβικων, σουπερμάρκετ και εστιάτορες να κάνουν κομπόστ. Όπως κι όλα τα σχολεία, παιδικούς σταθμούς, νοσοκομεία κλπ. Να βάλω κάδους κομπόστ σε όλα τα φυτώρια, να μπορεί όποιος θέλει να τα πάει εκεί! Να το εμπορευματοποιήσω το το τιμημένο, αφού πάσχουμε ακόμα στο ήθος! Να δώσω καμιά επιδότηση σε όποιον έχει φυτώριο ή χώρο να το κάνει αυτό, π.χ. εγκαταλειμμένο οικόπεδο, να το πουλήσει μετά για λίπασμα, να βγάλει και κανα φράγκο! Τι να πω πια; 

Και τι θα το κάνουμε τόσο λίπασμα λες; Ρε φιλενάδα με δουλεύεις; Υπάρχουν τόσα μέρη στον κόσμο, ή και σ’αυτή τη χώρα ακόμα, που δε φυτρώνει τίποτα, δεν πιάνει σπόρος! Επίσης, αφού γκρινιάζω πως ότι αγοράζω από τη λαϊκή είναι μες στα φυτοφάρμακα, να βάλω ένα μποστάνι! Πού; Έχω ένα τετραγωνικό ελεύθερο κατά πάσα πιθανότητα! Και ίσως να έχω και το χρόνο ή τέλος πάντων μπορώ να τον βρω. Να γεμίσω την πολυκατοικία μου με ένα ωραίο γιασεμί, μια μπουκαμβίλια, μια γλυτσίνα, να καλύψει αυτόν τον τσιμεντότοιχο!! Να κάνω κήπους στα σχολεία και σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Θα βρει το δρόμο του και το λίπασμα! 

Να βάλω την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση στο μάθημα Εμείς κι ο Κόσμος ή στην Οικιακή Οικονομία ή όπως αλλιώς τα λένε αυτά τα τρισάχρηστα πράγματα! Να τα κάνω χρήσιμα! Ποιος είμαι; Εγώ που είμαι δάσκαλος, σε μένα που είμαι γονιός στο σύλλογο γονέων, σε μένα που είμαι συνδικαλιστής, που είμαι υπουργός, που είμαι δίποδο τύπου homo sapiens τέλος πάντων και παράγω αποφάγια και περιττώματα! 

Μη με παρεξηγείτε. Με τον εαυτό μου έχω θυμό, με κανέναν. Γιατί όταν είχα σκεφτεί να πάω να κάνω κρυφά ένα κομπόστ σε ένα εγκαταλειμμένο οικόπεδο, σκέφτηκα τη γειτόνισσα, σκέφτηκα τη μπόχα, σκέφτηκα τον καθωσπρεπισμό μου και δεν το έκανα. Έκανα μια άλλη χαζομαρίτσα για λίγο. Έβαζα στο multi όλα τα φλούδια από τα λαχανικά και τα φρούτα και όποτε μπορούσα πήγαινα και τα πέταγα σε κανένα θάμνο. Γυφτιά, το ξέρω. Σε μία μέρα όμως ο πολτός είχε εξαφανιστεί σε πληροφορώ. Όμως και πάλι άκουσα το «ε, δεν πας καλά» και υπέκυψα. Γι’αυτό έχω θυμό μόνο. Τα υπόλοιπα ξέρω ότι θα γίνουν. Είναι θέμα χρόνου. Η ζωή και τα απόβλητα, βρίσκουν πάντα το δρόμο τους. Κοίτα να τον βρεις κι εσύ, κι άσε τις δικαιολογίες. 

Η ζωγραφιά αυτή είναι κατά πάσα πιθανότητα του 1988-89 και είμαι περήφανη γι'αυτήν! Σκοπός μου είναι να ξαναβρώ την ίδια όρεξη να κάνω τον κόσμο καλύτερο που είχα τότε! 

Φιλάκια και μην είμαστε κάφροι! 

Κείμενο και ζωγραφιά: Βιβιάνα Αλεξοπούλου (Kleiwthalia)
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.