ΣΤΕΡΗΘΗΚΑ


Στερήθηκα τα παραμύθια που δεν άκουσα παιδί,
στερήθηκα την ομορφιά των χρωμάτων
στο ενοχικό γκρίζο της κοινωνίας σας,
στερήθηκα την αλήθεια
ακούγοντας τα ξύλινα κλισέ λόγια σας,
στερήθηκα τη γαλήνη από ένα καθαρό βλέμμα,
στερήθηκα το κλάμα που λυτρώνει,
την κραυγή και το ουρλιαχτό,
στερήθηκα κάποιους ανθρώπους που άξιζαν.
Έτσι,
ξαναγυρνάω πάντα
στην αρχή των παιδικών μου χρόνων
κουλουριάζομαι σε εμβρυακή στάση
δίπλα στο μικροσκοπικό εαυτό μου
και περιμένω να ξυπνήσει
να τον πάρω αγκαλιά
να μην προλάβει να κλάψει.
Ίσως,
καταφέρω να με μεγαλώσω σωστά,
με όσα στερήθηκα.


Μανόλης Κωνσταντάκης ©
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.