Της ζωής το ποτάμι - Του Λάκη Φουρουκλά



Έτσι είναι η ζωή. Κυλάει σαν ποτάμι. Στην αρχή κυλάει αργά, έπειτα γίνεται χείμαρρος, καταρράκτης. Μαργαρίτα Καραπάνου.

Έτσι είναι όντως η ζωή, αναρωτιόταν. Ακριβώς έτσι;
Αν αυτός ήταν ο κανόνας γιατί δεν είχε αντίκρισμα σ’ αυτήν;
Γιατί παρέμεινε στο πέρασμα του χρόνου και παραμένει ακόμη,
ένα γαλήνιο ποτάμι, αλλά όχι, ούτε καν ποτάμι, παρά ένα ρυάκι;
Ήθελε με πάθος να γνωρίσει την άλλη πλευρά της ζωής, την πιο ατίθαση,
την πλέον άγρια, τη συναρπαστική, αλλά θα συνέβαινε άραγε ποτέ αυτό;
Είμαι αιχμάλωτη του είναι μου, σκέφτονταν, και ήταν,
του είναι της μα όχι του εγώ της.
Ποτέ, όσο κι αν το θέλησε, δεν μπόρεσε να ξεφύγει απ’ τα μονοπάτια της
εκ των άνωθεν επιβεβλημένης σιγουριάς. Δεν κατάφερε ποτέ να κάνει
τη φωνή της ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ.

Λάκης Φουρουκλάς

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.