Τα φαντάσματά του - Κεφάλαιο 19. Προδημοσίευση



Ολόκληρη η ομάδα μ' εξαίρεση την Ντίνα που θα καταφθάσει αργότερα βρίσκεται στη βάση της, στο σπίτι του Χοντρού.

"Δεν πρέπει να πας στο τμήμα;" τον ρωτά η Ζίτα, που μη γνωρίζοντας εκ των έσω τον τρόπο που λειτουργεί η ομάδα του, πραγματικά απορεί.

"Έχω ελευθερία κινήσεων. Πάντα. Εξάλλου αν με χρειαστεί κανείς ξέρει πού και πώς να με βρει". Της δείχνει το κινητό του. Ακόμη δεν έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί το καινούριο. Ο δρόμος ταχύτητας στον οποίο συμμετέχουν δεν του επέτρεψε ν' αρχίσει να συμφιλιώνεται με την ύπαρξή του.

Στέκεται μπροστά από τους πίνακες που έχει φτιάξει η Χρυσοστόμου. Τους κοιτά για ώρα, αλλά δε φαίνεται να υπάρχει μέσα εκεί κάτι που να του τραβάει την προσοχή.

"Δε διαθέτουμε πολλά στοιχεία", λέει, δίχως να απευθύνεται συγκεκριμένα σε κάποιον.

Κανείς δεν του απαντά. Στρέφεται προς τις δύο γυναίκες.

"Τι είπαν τα κορίτσια;"

"Παραδέχτηκαν ότι είχε φίλο. Αλλά όχι εδώ, στη Λευκωσία", παίρνει πρώτα το λόγο η Αγγέλα.

"Και μας κρύβουν κάτι", τη συμπληρώνει η Ζίτα.

"Κάτι; Τι;"

"Ιδού η απορία. Δεν είχαμε χρόνο να τις πιέσουμε περισσότερο. Ήταν φανερό από τις αντιδράσεις τους ότι γνώριζαν περισσότερα απ' όσα μας είπαν", απαντά η πρώτη.

"Χρειαζόμαστε περισσότερα άτομα", δηλώνει εκείνος.

Οι άλλοι και πάλι δεν απαντούν. Η Ζίτα τους παρατηρεί. Την Αγγέλα να ρίχνει ματιές στους πίνακες με τα στοιχεία και το χαρτολόι. Τον Τεκ μπροστά από οθόνη και πληκτρολόγιο να κάνει τα δικά του. Ξέρει ποιο είναι το πρόβλημά τους. Αυτούς τους ανθρώπους ξέρει. Αυτούς εμπιστεύεται. Μόνο αυτούς. Αν ήταν η Ντίνα εκείνη τη στιγμή εκεί ίσως να γίνονταν όλα λίγο πιο καλά.

"Η Μαργαρίτα", του λέει.

"Η Μαργαρίτα, τι;"

"Θα μπορούσε να μας βοηθήσει".

"Δεν τη θέλω εδώ. Αρκετούς εχθρούς δημιούργησα ήδη".

"Δεν είναι ανάγκη να είναι εδώ. Ένα πράμα έχει μόνο να κάνει. Να δει τη συνέντευξή μας με τα κορίτσια. Βάζω είκοσι ευρώ στοίχημα ότι θα βρει αυτή τις μας κρύβουν".

Δε χρειάζεται να το σκεφτεί και πολύ ο Χοντρός.

"Τεκ", λέει.

"Στάλθηκε", απαντάει εκείνος.

"Δε δέχομαι το στοίχημα", λέει στη Ζίτα. Και μετά απευθύνεται σε όλους. "Ιδέες".

"Το δεύτερο κινητό της κοπέλας", λέει αμέσως ο Τεκ. "Αν δεν το έχει ανακαλύψει ο Ψ, και δεν έχει αφαιρέσει τη μπαταρία, θα μπορούσα να το ενεργοποιήσω και να εντοπίσω που βρίσκεται. Αλλά δεν έχω ένταλμα".

"Έχουν οι άλλοι", απαντά το αφεντικό, "οπότε είμαστε καλυμμένοι. Πρώτη προτεραιότητα αυτό. Άλλη ιδέα".

"Οι φάκελοι είναι πολύ φτωχοί. Πάνε δυόμιση μέρες και τα στοιχεία είναι λιγοστά. Κάτι μου λέει ότι δε μίλησαν με αρκετά άτομα ή, αν το έκαναν, μίλησαν με τα λάθος άτομα. Οι γονείς της Αθηνάς βρίσκονται καθοδόν προς το νοσοκομείο, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά σε ό,τι τους αφορά αυτούς τώρα. Αλλά σε σχέση με τα άτομα στα οποία χρωστά λεφτά ο πατέρας της σίγουρα κάτι μπορεί να γίνει, αφού τα σαββατόβραδα, ακόμη και τα κρύα σαββατόβραδα, ο κόσμος βγαίνει έξω, κυκλοφορεί. Αλλά, για να επιτύχουμε αποτελέσματα, πρέπει να κινηθούμε συντονισμένα και με ταχύτητα και σε συντονισμό με τους άλλους. Χρειαζόμαστε ένα κρίκο", λέει με μια ανάσα η Αγγέλα.

"Ναι. Ξέρω. Η Ντίνα θα έρθει αργότερα. Ελπίζω όχι πολύ αργότερα. Θα τη στείλω αυτή στο τμήμα. Και όταν τελειώσει με το βιντεοσάρωμα της περιοχής, τη θέλω και την Κωνσταντίνου εκεί. Θα συνεννοηθώ με τον επικεφαλής… Πώς τον λένε αυτόν;" ρωτά με πραγματική απορία. Τον γνώρισε πριν από ώρες και δεν μπήκε καν στον κόπο να ρωτήσει το όνομά του.

"Χριστόδουλο Αριστοδήμου", απαντά ο Τεκ. "Μόλις πήρα μήνυμα από την Ντίνα. Παρέλαβε τα ρούχα του θύματος. Μαζί με ένα κινητό, που βρίσκονταν στην τσέπη του παντελονιού της. Σπασμένη οθόνη, αλλά ίσως να μπορέσουμε να το σώσουμε. Α, δε μου έστειλαν ακόμη τα στοιχεία από τον παροχέα. Α…"

"Μισό", του λέει το αφεντικό.

Παίρνει τηλέφωνο στο τμήμα και ζητάει τον Αριστοδήμου.

"Εξελίξεις;" τον ρωτάει.

Ακούει για αρκετή ώρα. Κουνά πέρα-δώθε το κεφάλι. Μοιάζει απογοητευμένος. Δεν το λέει.

"Τα στοιχεία από τον παροχέα κινητής τηλεφωνίας τα έχετε; Για τον πρώτο αριθμό. Όχι; Γιατί όχι; Με κοροϊδεύεις τώρα;" Ο εκνευρισμός του είναι έκδηλος. Προσπαθεί με νύχια και με δόντια να συγκρατήσει τον εαυτό του από το να εκραγεί. Παίρνει βαθιές ανάσες. Ηρεμεί λίγο. "Η Κωνσταντίνου είναι εκεί τώρα;" ρωτά με χαμηλά πια τα ντεσιμπέλ. "Θέλω να της μιλήσω". Της εξηγεί το σχέδιό του. Και της τονίζει ότι τα ηνία θα τα πάρει η Ντίνα με το που θα φτάσει εκεί. "Πότε; Μισό…" Στρέφεται προς τον Τεκ που έχει υψωμένο το δείκτη του αριστερού του χεριού στον αέρα καθώς δαχτυλογραφεί με το δεξί.

"Περιπολικό. Σειρήνες. Λιγότερο από μισή ώρα λογικά. Θα φέρει και τα ρούχα, μαζί με το κινητό".

"Άκουσες;"

Η γυναίκα στην άλλη άκρη της γραμμής απάντησε μάλλον καταφατικά.

"Θα σου στείλω ένα πολύχρωμο να μαζέψει το κινητό, με το που θα φθάσει εκεί. Μην αφήσεις να το αγγίξει άλλος κανείς… Είναι εξωτερική συνεργάτιδα. Δουλεύει μαζί μας με άδεια από τον αρχηγό. Ναι, στείλ' το βίντεο στον Τεκ και οτιδήποτε άλλο πιστεύεις ότι θα βοηθούσε αυτή την ώρα. Θα τα πούμε αργότερα".

"Α…" λέει και πάλι ο Τεκ, λες και δε μεσολάβησε το τηλεφώνημα.

"Τι;"

"Ουπς σόρι. Α, α, έπρεπε να πω". Οι δυο γυναίκες προσπαθούν να μη γελάσουν, ενώ κι ο Χοντρός αφήνει να του ξεφύγει ένα χαμόγελο. "Το πρώτο Α, αυτό που θα έλεγα πριν τη διακοπή. Ανακάλυψα στον λαπτόπ της θείας ένα κρυφό φάκελο, ο οποίος είναι κρυπτογραφημένος όμως. Αχά, θα έπρεπε να πω. Τέσπα, μάλλον θα χρειαστώ λίγο χρόνο για να τον ανοίξω, αλλά…"

"Παρακάτω".

"Θα μπορούσε η Ζίτα την ίδια ώρα να βρει τα στοιχεία που δεν πήραμε ακόμη απ' τον παροχέα. Κι αν ανακαλύψει κανείς τι έκανε, τη ρίχνουμε κάτω απ' το λεωφορείο μια και δεν ανήκει στο σώμα". Κάνει την εμφάνισή του το λειψό χαμογελάκι του.

"Μπορείς;" τη ρωτά τώρα εκείνος.

"Το ρωτάς;" απορεί εκείνη.

Πέφτουν και οι δυο τους με τα μούτρα στη δουλειά, ενώ ο Χοντρός κάνει νόημα στην Αγγέλα να τον ακολουθήσει στην κουζίνα. Θα διαθέσουν το λίγο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους για να συνομιλήσουν λίγο πιο ήρεμα, για να μελετήσουν τις επόμενες κινήσεις τους, όσο περιορισμένες κι αν είναι αυτές. Αλλά…

"Αχά", ακούνε τη Ζίτα να ξεφωνίζει από το άλλο δωμάτιο.

"Χα", ακούνε τον Τεκ ν' αντιλαλεί σα μισή ηχώ.

Όταν επιστρέφουν στο σαλόνι-στρατηγείο αντικρίζουν σε μια οθόνη το πρόσωπο της Μαργαρίτας.

Λάκης Φουρουκλάς

Για να διαβάσετε τα προηγούμενα κεφάλαια κάντε κλικ...

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.

Προδημοσίευση από το 2.5 τόμο της σειράς "Οι περιπέτειες του Χοντρού". Ολόκληρη η νουβέλα θα δημοσιευτεί αποκλειστικά εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.