Τα φαντάσματά του - Κεφάλαιο 15. Προδημοσίευση



Δεν το περίμενε αυτό η Ζίτα, αλλά ο Τεκ και η Αγγέλα έφτασαν μ' ένα υπηρεσιακό τζιπ. Είχαν πολλή εξοπλισμό μαζί τους, οπότε αυτό ήταν το ενδεικνυόμενο μέσο.

"Θα φέρει κι άλλα πράγματα όταν έρθει απόψε η Ντίνα", της ανακοίνωσε η Αγγέλα.

Κι άλλα πράγματα; Τι να τα κάνουν τα άλλα πράγματα;

"Θα υπάρχει και μία έκπληξη;" της είπε ο Τεκ.

"Τι έκπληξη;" Δεν της απάντησε.

Από το όχημα ξεφόρτωσαν: λευκούς πίνακες, μια τηλεόραση 43 ιντσών, τους φορητούς υπολογιστές του Τεκ, βαλιτσάκια με διάφορα μπιχλιμπίδια που έπαιρνε πάντα και παντού μαζί του, ένα ολοκαίνουριο και πανάκριβο Drone, το οποίο θα ήθελε πολύ να αποκτήσει η ίδια και χαρτολόι.

Όπως φαίνεται η Αγγέλα δούλευε μέσα στο αμάξι καθώς έρχονταν, αφού με το που έστησαν τους πίνακες άρχισε να παίρνει κόλες από χαρτί γεμάτες με στοιχεία και σημειώσεις και να τις τοποθετεί σ' αυτούς.

Λεπτομέρειες για το θύμα απαγωγής και τον πατέρα της. Μα και για τη θεία της. Για τον Δημητρίου. Κι όσα στοιχεία υπήρχαν για τις παλιές υποθέσεις. Η κοπέλα χρησιμοποιούσε πυραμοειδές σχήματα. Λες και ήταν προσυνεννοημένοι με το αφεντικό της, στον ένα πίνακα τοποθέτησε τα στοιχεία έχοντας το γράμμα Ψ σαν επικεφαλίδα και στον άλλο το Ω. Απ' ό,τι φαίνεται ο Χοντρός όντως δεν γούσταρε το Χ.

Ο χρόνος έτρεχε. Είχαν δεν είχαν μισή ώρα στη διάθεσή τους προτού πέσει η νύχτα. Αν ήθελαν να προλάβουν θα έπρεπε να μοιραστούν τη δουλειά. Αλλά πώς θα το έκαναν αυτό, από τη στιγμή που δεν υπήρχαν αρκετά άτομα στη διάθεσή τους; Αν έρχονταν κι η Ντίνα, τότε τα πράγματα θα ήταν πιο απλά, αλλά τώρα.

"Τι να κάνουμε;" τους ρωτά. "Εγώ πρέπει σε λίγο να συναντήσω τα κορίτσια, αλλά δεν μπορώ να πάω μόνη, αφού δεν ανήκω στο σώμα. Αλλά αν έρθει η Αγγέλα μαζί μου, τότε θα μείνεις εσύ μόνος και ίσως σου ξεφύγει κάτι, αφού ένα ζευγάρι μάτια δεν είναι αρκετό".

Σκέφτονται οι άλλοι δύο. Το Drone είναι έτοιμο για απογείωση, αλλά όσο ικανός κι αν είναι ο Τεκ, δεν κάνει να τον αφήσουν μόνο. Όχι όταν το διακύβευμα είναι μια ανθρώπινη ζωή. Άντε ηλίθια, σκέψου κάτι, πιέζει εκείνη τον εαυτό της. Σκέψου κάτι. Σκέφτεται κάτι.

"Η Μαργαρίτα", τους λέει. "Αν της κάνουμε Live Streaming την εικόνα, τότε μπορεί να βοηθήσει από κει που βρίσκεται. Ας ελπίσουμε μόνο ότι είναι στο γραφείο, αφού στο σπίτι δεν έχει τηλεόραση που μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά".

Την παίρνει τηλέφωνο. Της εξηγεί τι θέλει απ' αυτή. Ευτυχώς είναι ακόμη στο γραφείο και, ως συνήθως, είναι πρόθυμη να τους βοηθήσει. Πριν κλείσουν της λέει ότι η νέα υπόθεση δεν έχει σχέση με τις παλιές. Τι εννοεί; Δεν προλαβαίνει καν να τη ρωτήσει.

Ο Τεκ βρίσκεται στην αυλή του σπιτιού του Χοντρού στη Γαλάτα και καθοδηγεί το Drone. Είναι τελευταίο μοντέλο και η κάμερά του υψηλής ανάλυσης. Μπορεί να καλύψει μεγάλες αποστάσεις. Η πορεία που του δίνει, ακολουθώντας τις οδηγίες του αφεντικού του, είναι προς την Ευρύχου, αλλά όχι ευθεία. Είναι έμπειρος χειριστής, έτσι δε δυσκολεύεται να το οδηγήσει ανάμεσα σε δέντρα και σπίτια, σ' ένα τρελό ζιγκ ζαγκ. Οι κατοικημένες περιοχές δεν τους ενδιαφέρουν. Πρέπει να ψάξει τις αγροτικές. Εκεί που υπάρχουν χωράφια και δέντρα, και κοντά στις όχθες του ποταμού. Δεν ψάχνει κάποιο άτομο, αλλά ένα φρεσκοσκαμμένο μνήμα. Ακούει ένα ελικόπτερο κάπου όχι και πολύ μακριά, αλλά το μάτι του δεν εγκαταλείπει στιγμή την οθόνη. Η Μαργαρίτα που παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση το ταξίδι είναι σε ανοικτή επικοινωνία μαζί του, κι ας μην του λέει λέξη. Ξέρει να σιωπά αυτή. Και ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις μιλά μονάχα όταν έχει κάτι να πει.

Ο Ιωάννου μίλησε με την κόρη του πριν από λίγα λεπτά. Τον πήρε τηλέφωνο καθώς μελετούσε τους φάκελους στο τμήμα. Απάντησε αμέσως αφού την ήξερε καλά. Ήξερε ότι δε θα τον διέκοπτε για λόγο ασήμαντο. Του είπε ότι η νέα υπόθεση απαγωγής δεν είχε καμιά σχέση με τις παλιές. Ότι όποιος και να είναι ο απαγωγέας το έκανε για να αποσπάσει την προσοχή τους. Πώς το ανακάλυψε αυτό; Δεν της ήταν καθόλου δύσκολο. Είδε ότι οι οικογένειες όλων των θυμάτων εκείνης της εποχής είχαν αναφέρει στην αστυνομία ότι έλειπε από τα δωμάτια των κοριτσιών το ένα ή το άλλο, κάτι που σημαίνει ότι ο δράστης είχε τουλάχιστον προσωρινή πρόσβαση στα σπίτια τους, ενώ σ' αυτή την περίσταση δεν αναφέρθηκε κάτι τέτοιο. Διάβασε τις μαρτυρίες των γονιών της Αθηνάς. Ρωτήθηκαν κατ' επανάληψη από τους αστυνομικούς γι' αυτό το θέμα. Απάντησαν ότι τίποτα δεν έλειπε. Οπότε, λογικά, εκτός κι αν έκαναν λάθος οι τελευταίοι, ο νέος απαγωγέας δε γνώριζε αυτή τη λεπτομέρεια.

Η Αγγέλα και η Ζίτα βρίσκονται καθοδόν προς το σπίτι της Μαρίνας Χριστοφόρου, όπου θα συναντήσουν τα δύο κορίτσια. Έχουν ακούσει τις προηγούμενες καταθέσεις τους στην αστυνομία, αλλά δυστυχώς είχαν μόνο λέξεις κι όχι εικόνα, και δεν μπορούσαν να πουν μετά βεβαιότητος αν ήταν ειλικρινείς ή όχι. Το θέμα της τακτικής που θα ακολουθούσαν δεν τις απασχόλησε και πολύ. Η πολύχρωμη εμφάνιση της Ζίτας θα τις ξένιζε, αλλά θα τις έκανε να νιώσουν και πιο χαλαρά την ίδια ώρα, οπότε αυτή θα αναλάμβανε το μεγαλύτερο βάρος της συνέντευξης. Η Αγγέλα θα αναλάμβανε το ρόλο του παρατηρητή και θα επέμβαινε όταν υπήρχε απόλυτη ανάγκη. Η τελευταία ήταν μια πολύ καλή παρατηρήτρια. Μπορούσε να διακρίνει εύκολα τις αντιδράσεις που προκαλούσαν οι ερωτήσεις που τίθεντο στους ανακρινόμενους. Η γλώσσα του σώματος τους πρόδιδε. Καθώς κατεβαίνουν από το αμάξι του Χοντρού στρέφεται προς την Ζίτα και της λέει: "Αυτή η υπόθεση δεν έχει σχέση με τις παλιές, ξέρεις!" Άντε πάλι. Τι ξέρουν οι άλλοι, που δεν ξέρει αυτή;

Αν δεν ήταν συννεφιασμένος ο ουρανός τα πράγματα θα ήταν λίγο πιο εύκολα, αφού θα είχαν λίγα ακόμη λεπτά στη διάθεσή τους προτού σκοτεινιάσει. Ο ήλιος έχει ήδη δύσει. Η Μαργαρίτα κάθεται μισό μέτρο μακριά απ' την οθόνη και μασάει τα νύχια της. Ούτε που θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκανε αυτό. Ίσως να είμαι η τελευταία της ελπίδα, σκέφτεται, και για μια στιγμή το βλέμμα της θολώνει. Αλλά όχι. Σκουπίζει τα μάτια με το αντίστροφο της παλάμης. Δεν πρέπει να δακρύσει. Πρέπει να παραμείνει συγκεντρωμένη, με μάτια στεγνά. Το φως λιγοστεύει. Το βλέπει να χάνει τη δύναμή του με κάθε ανάσα της. Βιάσου, Τεκ. Βιάσου. Δεν του το λέει αυτό. Σαν από μέσα της προσευχή είναι αυτή η εντολή, αυτή η παράκληση. Όπως έχει μάθει υπάρχουν περιπολικά διάσπαρτα σε όλη τη γύρω περιοχή οπότε αν την εντοπίσουν δε θα αργήσει κάποιος να βρεθεί κοντά της και να τη σώσει. Αν δεν είναι ήδη πολύ αργά δηλαδή. Βλέπει δέντρα πολλά, χωράφια σπαρμένα κι άλλα παρατημένα, ρυάκια με λιγοστό νερό και άλλα ξέρα. Δυο-τρία λεπτά απομένουν. Μόνο δυο-τρία. Αν είχε αναλάβει ο γέρος της από την αρχή την υπόθεση, αν είχε πάρει μια μέρα νωρίτερα άδεια, αν σκέφτονταν οι συνάδελφοί του σαν κι αυτόν τότε… Αλλά τα αν δε βοήθησαν ποτέ, κανένα. "Εκεί", φωνάζει ξαφνικά στον Τεκ. "Εκεί. Ένα βουναλάκι χώμα. Μακρόστενο. Μόλις το έχεις προσπεράσει. Αν μπορείς κατέβα πιο χαμηλά… Ναι, εκεί ακριβώς. Πάρε τηλέφωνο". Η σύνδεσή τους διακόπτεται απότομα. Είναι σίγουρη ότι την έχει ακούσει. Εκείνος θα μιλήσει αμέσως με τον πατέρα της και θα στείλει εκεί που πρέπει τις συντεταγμένες. Δε θα δυσκολευτούν να τη βρουν, αν και η περιοχή μοιάζει λίγο δύσβατη. Θα προλάβουν όμως; Σηκώνεται από τη θέση της κι αρχίζει να βαδίζει πάνω κάτω στο γραφείο. Έχει πράγματα να κάνει, πολλή δουλειά, αλλά πού να της μείνει μυαλό. Κάνε θεέ μου να μην είναι αργά, προσεύχεται σιωπηλά μέσα της κι ας μην είναι θρήσκα. Έχει δει πολύ πόνο στη ζωή της. Η δουλειά του πατέρα της φέρει κάποια ευθύνη γι' αυτό. Την υπόλοιπη τη φέρει η ίδια, αφού όσο κι αν το προσπαθεί δεν μπορεί να εμπιστευτεί τους ανθρώπους. Η προσευχή της θα εισακουστεί. Εις το ήμισυ…

Λάκης Φουρουκλάς

Για να διαβάσετε τα προηγούμενα κεφάλαια κάντε κλικ...

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.

Προδημοσίευση από το 2.5 τόμο της σειράς "Οι περιπέτειες του Χοντρού". Ολόκληρη η νουβέλα θα δημοσιευτεί αποκλειστικά εδώ. 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.