Τα φαντάσματά του - Κεφάλαιο 10. Προδημοσίευση



"Θα τους στείλω σ' ένα κυνήγι σκιών", σκέφτεται. "Νομίζουν ότι είναι πιο έξυπνοι από μένα. Νομίζουν ότι επειδή είναι πολλοί θα καταφέρουν να με βρουν. Κούνια που τους κούναγε".

Νιώθει χαρούμενος. Και κατά κάποιο τρόπο πλήρης. Αυτό το συναίσθημα δεν συγκρίνεται με τίποτα. Θέλει να μιλήσει σε κάποιον, να του ομολογήσει το κατόρθωμά του, να δεχτεί τα συγχαρητήρια που του αναλογούν. Και θα το κάνει. Αλλά πρέπει να είναι προσεκτικός. Και πρέπει να διατηρήσει το μυστήριο.

Όλα άρχισαν σαν ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που θα τον έβγαζε από τα αδιέξοδά του. Τίποτα δεν έχει αλλάξει ακόμη, αλλά όλα άλλαξαν. Όλα. Αφού έχει πάρει την πρώτη γεύση. Έχει κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα. Τους έχει βάλει την ουρά στα σκέλια. Κι έχει…

"Αν με έβλεπε τώρα", σκέφτεται. Αν τον έβλεπε τώρα.

Παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση, ακούει και κείνα στο ραδιόφωνο, διαβάζει και τις εφημερίδες στο διαδίχτυο. "Από στιγμή σε στιγμή θα μάθουν όλοι τι έχω κάνει. Το μόνο που δε θα ξέρει κανείς ποιος είμαι".

Το σχεδίαζε καιρό αυτό το έγκλημα. Το τέλειο έγκλημα. Εκινείτο σα φάντασμα ανάμεσα στους ανθρώπους. Μάζευε πληροφορίες, σχημάτιζε γνώμες, έφτιαχνε πλάνα και τα απέρριπτε. Γνώριζε όλους τους παίκτες. Κι ήξερε πόση αναστάτωση θα προκαλούσε στην κοινή γνώμη αυτή η υπόθεση.

Οι μπάτσοι προσπάθησαν να μη δώσουν μεγάλες διαστάσεις σ' αυτή την ιστορία, αλλά αυτός τους χάλασε τα σχέδια διαρρέοντας το όνομα της κοπέλας και κάποιες λεπτομέρειες σε μια ιστοσελίδα. Σίγουρα πίστευαν ότι η διαρροή έγινε από κάποιο συνάδελφό τους. Σίγουρα. Αφού όλοι ζούσαν μέσα σε κουτάκια και δεν μπορούσαν να δουν έξω από αυτά.

Ανυπομονεί πολύ. Τόσο για να ακούσει τι έχει να πει ο τύπος και η αστυνομία, όσο και για να προχωρήσει στο δεύτερο μέρος του σχεδίου του. "Τα πράγματα δεν είναι ποτέ ακριβώς όπως φαίνονται", θέλει να τους πει, να τους το φωνάξει.

Από σήμερα κιόλας, θ' αρχίσουν να καταφθάνουν στην περιοχή και άλλες ενισχύσεις, δεν έχει καμιά αμφιβολία γι' αυτό. Και τότε το παιχνίδι θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πώς μπορείς να βρεις κάτι, αν δεν ξέρεις τι ψάχνεις;

Βηματίζει πέρα δώθε στο ημιφωτισμένο δωμάτιο, στο κρησφύγετό του. Υπάρχουν δύο τηλεοράσεις τοποθετημένες δίπλα δίπλα σ' ένα τοίχο, ένα λαπτόπ και δύο κινητά τηλέφωνα πάνω σ' ένα τραπέζι, κι ένας επιτραπέζιος υπολογιστής στο γραφείο.

Δεν έχει σύνδεση στο ίντερνετ. Όχι στο όνομά του. Έχει απλά τοποθετήσει μια κεραία για λήψη σήματος από το δίχτυο του χωριού, σ' ένα σημείο στην ταράτσα που δε διακρίνεται απ' το δρόμο, κι ένα μόντεμ -που είχε φροντίσει να προμηθευτεί μεταχειρισμένο απ' την πόλη, προτού έρθει εδώ- μέσα στο σπίτι.

"Ας τους να ψάχνουν", λέει στον κανένα με ικανοποίηση, "δε θα με βρουν".

Έκτακτο Δελτίο Ειδήσεων.

Επιτέλους.

Δυναμώνει τον ήχο στη μια απ' τις τηλεοράσεις. Χαμογελά πλατιά. Και το χαμόγελο του σβήνει.

"Εσείς και το κυπριακό σας", σκέφτεται και βρίζει θεούς και δαίμονες. Αλλά λίγο μετά ανακτά την ηρεμία του, αφού αντιλαμβάνεται ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη. Δεν έχει και πολλή ώρα από τη στιγμή που τους έστειλε εκείνο το μήνυμα. Αν το διέρρεε στον τύπο, όπως έκανε την πρώτη φορά, θα υπήρχαν πιο άμεσες αντιδράσεις. Αλλά δεν του αρέσει να επαναλαμβάνεται. Ίσως να μην ήταν συνετό κιόλας να το κάνει.

"Ας τους να κάνουν τις συσκέψεις τους και να πάρουν τις αποφάσεις τους. Δε βιάζομαι".

Αλλά, έτσι κι αλλιώς, δεν έχουν την πολυτέλεια να καθυστερούν και πολύ εκείνοι. Όχι με τις διαστάσεις που έχει λάβει η υπόθεση. Τα μεγάλα κεφάλια θα δώσουν τις οδηγίες τους και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν.

Κάθεται μπροστά από το λαπτόπ του. Κάνει κλικ πάνω σ' ένα φάκελο και γράφει τον κωδικό για να το ξεκλειδώσει. Αφού δεν έχει κάτι άλλο να κάνει αυτή την ώρα, αποφασίζει να ρίξει μια τελευταία ματιά στις λεπτομέρειες για τη δεύτερη πράξη του έργου.

Προτού προλάβει όμως να το κάνει αυτό ένας υπόκωφος ήχος φτάνει στ' αυτιά του. Σηκώνεται από την καρέκλα και κατευθύνεται προς το παράθυρο. Παραμερίζει λίγο τη χοντρή κουρτίνα και ρίχνει μια διακριτική ματιά στο δρόμο. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Κανείς. "Ίσως να ήταν κάποιο σκυλί", σκέφτεται κι επιστρέφει στη θέση του. Κάποιος άλλος ήχος ακούγεται τώρα, αλλά αυτή τη φορά δεν ανησυχεί, αφού ξέρει ότι δεν έρχεται από έξω.

Λάκης Φουρουκλάς

Για να διαβάσετε τα προηγούμενα κεφάλαια κάντε κλικ...

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.

Προδημοσίευση από το 2.5 τόμο της σειράς "Οι περιπέτειες του Χοντρού". Ολόκληρη η νουβέλα θα δημοσιευτεί αποκλειστικά εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.