Πηνελόπη Δέλτα: Το ξέρω πως είμαι τρελή, μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει



«Αγαπώ το χλωμό παιδί που με φίλησε στο στόμα εκεί στα πεύκα, Ιων μου, σ' αγαπώ άγρια και θέλω την αγκαλιά σου και το στόμα σου, σε θέλω όλον, όλον, δικό μου για πάντα, και μ' έρχεται να φύγω απόψε, πριν από το γράμμα μου, να μη σου γράψω "σ ' αγαπώ", μόνο να έλθω εκεί, να ορμήσω στο σπίτι σου, να χυθώ στο λαιμό σου, και χωρίς λέξη, να πνίξω την αναπνοή σου, φιλώντας σε στο στόμα, ως που να κλείσεις τα μάτια σου και να πέσει το κεφάλι σου στον ώμο μου, χλωμό και αποκαμωμένο, μισοπεθαμένο από συγκίνηση και χαρά. Το ξέρω πως είμαι τρελή, μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει...».

Τολμηρό γράμμα για την εποχή του μιας παντρεμένης στον εραστή της, η 31χρονη Πηνελόπη Δέλτα, υποδειγματική σύζυγος με 3 κορίτσια δεν άντεξε, εξομολογείται τον έρωτα της για τον 27χρονο Ίωνα Δραγούμη, «Και τότε ήλθε ο κυκλώνας, που σάρωσε τα πάντα... και με ανέβασε σε άλλους κόσμους υπερκόσμιους», έτσι αποτύπωσε την πρώτη τους επαφή, ο άνδρας της αρνείται το διαζύγιο, ο αυστηρός πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης της λέει «τα παιδιά σου ή αυτόν», αυτός αργότερα ερωτεύεται την Μαρίκα Κοτοπούλη, η Πηνελόπη την περιφρονεί την θεωρεί ραδιούργα θεατρίνα που μπορεί να ξαπλώνει με 2-3 ταυτόχρονα, η Μαρίκα λέει «κάθε φορά που πλάγιαζα με τον Ίωνα νόμιζα ότι πλάγιαζα με τον Θεό Ερμή», η Πηνελόπη ντύνεται στα μαύρα και δεν τα βγάζει ποτέ, για να αντέξει τη συναισθηματικά κενή ζωή της δημιουργεί μια φανταστική σχέση, στην οποία παραμένει πιστή μέχρι τέλους. 

Έρχεται να την καθηλώσει η νευρολογική νόσος, ανάπηρη πια γράφει και με τα 2 χέρια της, το ένα δεν το ελέγχει, πέφτει σε κατάθλιψη, το κακό τριτώνει, σαν σήμερα 27 Απριλίου του 1941, ημέρα εισβολής των Γερμανών στην Αθήνα, η 67χρονη Πηνελόπη ακούγοντας την είδηση στο ραδιόφωνο γράφει στο ημερολόγιο της «Καημένη Ελλάδα!», η οικονόμος της θυμάται ότι στο μπαλκόνι του αρχοντικού της ήρθε να κελαηδήσει ένα αηδονάκι «πόσο σε ζηλεύω, να μουν σαν εσένα και εγώ ελεύθερη», ζήτησε ένα ποτήρι νερό (με αρσενικό), το ήπιε και έπεσε σε κώμα για να φύγει από τη ζωή πέντε ημέρες αργότερα, κατοχή δεν γνώρισε, γερμανική μπότα δεν άκουσε και αυτό μια παρηγοριά.

Η σημαντικότερη γυναικεία προσωπικότητα των πρώτων δεκαετιών του περασμένου αιώνα, πήρε τα Ελληνόπουλα από το χέρι και τα οδήγησε στη μαγεία: Παραμύθι χωρίς όνομα, Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου, Τρελαντώνης, Μάγκας, Στα μυστικά του βάλτου, αδελφή του Αντώνη Μπενάκη, ιδρυτού του ομώνυμου μουσείου, που σήμερα κηδεύει τον Διευθυντή του Α. Δεληβοριά.

Φωτο 2. το τελευταίο της σημείωμα, «Παιδιά μου, ούτε παπά, ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι δεν ζω πια. Φροντίστε τον πατέρα σας. Τον φιλώ σφιχτά».
Φωτο 3. το ιστορικό πανέμορφο αρχοντικό της Κηφισιάς όπου έγραψε και πέθανε, εκεί φυλάσσονται τα ανεκτίμητης αξίας αρχεία της, ημερολόγια και σημειώσεις, για την πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της εποχής, από το σπίτι αυτό πέρασε όλη η αφρόκρεμα, υπέρμαχη της δημοτικής γλώσσας, στην είσοδο έγραφε «Κλείνετε την πόρτα» σκανδαλίζοντας τους συντηρητικούς που δεν την αποκαλούσε θύρα!
Φωτο 4. Ο τάφος της στον κήπο της, χαραγμένη στην ταφόπετρα η λέξη ΣΙΩΠΗ, διακρίνονται οι κόρες της και ο άντρας της!

 





 Δημήτρης Τριάντος  27/03/18

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.