Όλα γκοργκοντζόλα



Συνήθως ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τον διπλανό του, διότι ο διπλανός του είναι ο πιο μακρινός.
Γι΄αυτό οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι, αμήχανοι και κακιωμένοι.
Το χρειάζονται να νιώθει ο άλλος όπως ακριβώς νιώθουν οι ίδιοι.
Όμως ακριβώς αυτό δεν κάνει ο άλλος, συνήθως κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Ένα παράδειγμα:
Με την φιλενάδα μου τρώμε.

Εγώ: «Μμμμμμ, Θεέ! Αυτή η γκοργκοντζόλα με τις πράσινες γραμμές, τρυφερή, καυτερή, αρωματική-βρομερή, σαν ανοιξιάτικο λιβάδι στο στόμα μου. Μόνο με γκοργκοντζόλα  μπορώ να ζώ»

Εκείνη: «Έλεος! Αναγουλιάζω. Αν συνεχίσεις να λες τέτοιες αηδίες πρέπει να βγώ έξω να ξεράσω»

Βλέπεις, αυτή είναι η εικόνα ολόκληρης της ζωής. Εσύ απολαμβάνεις και ο άλλος ξερνάει.
Παντού γκοργκοντζόλα με πράσινες γραμμές... για τον ένα απολαυστικό, για τον άλλο εμετικό.

Θα μου πεις, «αυτές είναι παλιές σοφίες, αγαπητή μου»
Είναι παλιές και είναι σοφίες. Σωστά.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.