Κριτική στον «Χατζή Μουράτ» του Λέο Τολστόι



Άκουσα πολλά για τον «κορυφαίο συγγραφέα, αναρχοχριστιανό» Τολστόι και τώρα κάθομαι και διαβάζω τον «Χατζή Μουράτ» για να μπορώ στο μέλλον να σεμμετάσχω στον γενικό ενθουσιασμό και τις συζητήσεις περί «ανώτερης» λογοτεχνίας.

Είδος που έχω ξαναδεί, ένα άλλο μουσείο «Μαντάμ Τυσσώ» με ψυχικά κέρινα ομοιώματα.
Πχ, η μεγαλειώδης περιγραφή του κέρινα ωχρού, χοντρού αυτοκράτορα με το αδιάφορα αυστηρό πρόσωπο που «ξέρει πως τίποτε δεν ξέρει» (πρωτάκουστο) και όμως  μπορεί σε κάθε κατάσταση να πείθει τον εαυτό του πως, είναι αναντικατάστατος και ακραία σημαντικός για την «υγεία και την τάξη του κόσμου»..

Όμως στη σελίδα 163 βρήκα την εξής πρόταση, που νομίζω πως κάπου την έχω ξαναακούσει: «ο σκύλος προσφέρει στο μουλάρι κρέας, το μουλάρι προσφέρει στο σκύλο σανό, ως εκ τούτου μένουν πεινασμένοι και οι δυο».
Μου άρεσε, είναι η εικόνα ολόκληρης της τραγικής ζωής μας, ειδικά της σχέσης μεταξύ άντρα και γυναίκας.
Ο καθένας προσφέρει στον άλλο ό,τι είναι καλύτερο για τον «οικοδεσπότη» και το χειρότερο για τον «φιλοξενούμενο».
Το απόφθεγμα μάλλον το έχει πάρει  από την σανσκριτική, όπως είναι «γενικώς γνωστό», παραμένει όμως αξιόλογο.
Αλλά το αποκλείω πως θα βρώ ως τη σελίδα 205 κάτι άλλο εξίσου αξιόλογο, η έστω κάτι με την μισή αξία της φράσης αυτής.

Κατά τα άλλα, όταν ο αναγνώστης έχει φτάσει στο σημειο να ασκεί και ο ίδιος τόσο καυστική κριτική στους συναθρώπους του, δηλαδή να τους κράζει, όπως το κάνει ο Τολστόι με τα κέρινα ομοιώματά του, τότε αυτό τον φέρνει κάπωςπιο κοντά στον συγγραφέα.
Ο αναγνώστης ξέρει τα ίδια πράγματα με τη διαφορά πως, δεν θα έκανε ποτέ τον γελοίο κόπο να κάτσει να τα γράψει ... σε βιβλίο.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.