Εμβρυϊκή στάση



Κύκλοι γύρω μου να περιστρέφονται μανιωδώς, ενώ εγώ είμαι κουλουριασμένη σαν βρέφος πριν από τον τοκετό.

Αναμένω κάτι νέο.
Αναμένω ένα φώς.

Ένα θαύμα, μια υπόσχεση για ζωή.

Ένα ξαφνικό άρπαγμα από το χέρι και ένα φευγιό δίχως δεύτερη σκέψη για επιστροφή.

Να πάρω φόρα και να πηδήξω στην απέναντι όχθη χωρίς να τρέμω πως θα γκρεμοτσακιστώ.

Παρακαλώ τον άνεμο να μου δώσει ώθηση, μα αυτός λαγοκοιμάται.

Η αιώνια πάλη μέσα μου σε έξαρση.

Ένα γιατί και ένα ίσως υφαίνουν το ένδυμα του φόβου μου.

Το ένδυμα που αρχικά μου φάνηκε προστασία, τώρα πια με πνίγει.

Θέλω την γύμνια μου πίσω, θέλω σαν νεογνό ξανά να περπατήσω.

Γόνατο, παλάμη, γόνατο…

Αργά και σταθερά θα ξεκινήσω!




                                                                                                Αντωνία Λειβαρτζηνού
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.