ΠΕΡΙ ΨΑΡΙΩΝ



Τα ψάρια...

 Σίγουρα είναι η υγιεινότερη τροφή. Και εμείς τι κάνουμε γι αυτά; Κάνουμε ότι μπορούμε για να τα εξαφανίσουμε, είτε με την υπεραλίευση, είτε με την επέμβασή μας στη θάλασσα, όπου μαζεύουμε απαγορευμένα είδη, καταστρέφοντας έτσι δραματικά την τροφική αλυσίδα. Το μεγαλύτερο κακό το κάνουν οι ανεμότρατες που καθώς γδέρνουν τον πυθμένα με τις πόρτες τους -όπως λέγονται τα ανοίγματα των διχτυών τους- καταστρέφουν τον γόνο των ψαριών αλλά και τα φύκια, τα σφουγγάρια, τα οστρακόδερμα και τα μαλάκια, που αποτελούν τους κρίκους της αλυσίδας της υποθαλάσσιας ζωής. Φαντάζεστε κάποιον να ανοίγει πυρ μέσα σε ένα μαιευτήριο; 

 Έχω τώρα περισσότερα από 50 χρόνια που καταδύομαι. Όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησα να αποκρυπτογραφήσω τα μυστικά της θάλασσας αλλά και των εμβίων όντων που την κατοικούν. Όπως ήταν φυσικό ιδιαίτερα με απασχόλησαν τα διάφορα ψάρια και οι συνήθειές τους. Έχω φωτογραφίσει εκατοντάδες από αυτά και έχω βιντεοσκοπήσει δεκάδες... Παρατηρώντας τα έχω διαπιστώσει ότι είναι αρκετά έξυπνα και προικισμένα από τη φύση να μπορούν να επιβιώνουν. Να καμουφλάρονται, να κρύβονται, να προστατεύουν τα αυγά τους. Όλα αυτά είναι χαραγμένα στο DNA τους. Όμως όταν γραφόταν εκεί η ιστορία της ζωής και οι παρακαταθήκες για επιβίωση, το πλαστικό δεν υπήρχε στην φύση. Λένε ότι είμαστε υπερβολικοί όταν τονίζουμε ότι οι πλαστικές σακούλες είναι θανατηφόρες για τα ψάρια. Και αυτό το λένε ισχυριζόμενοι ότι τα ψάρια δεν τρώνε πλαστικά. Ποιος είπε ότι επιλέγουν να φάνε τις σακούλες έτσι όπως επιπλέουν στο νερό ή όπως βρίσκονται βυθισμένες στον πάτο της θάλασσας; Απλά, μετά από κάποιαν παραμονή στο νερό διασπώνται σε πολύ μικρά κομματάκια κι έτσι τα ψάρια που γενικά είναι λαίμαργα και ορμούν σε οτιδήποτε κινείται παρασυρμένο από τα ρεύματα, τα τρώνε με ολέθριες γι αυτά συνέπειες...

 Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί οι ιχθυοκαλλιέργειες που σκοπό έχουν να παράγουν μεγάλες ποσότητες από αλιεύματα και να προσφέρουν στην αγορά φθηνά ψάρια, αλλά και να τονώσουν την εθνική οικονομία με τις αθρόες εξαγωγές. Όμως το τίμημα είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος καθώς οι απεκκρίσεις των ψαριών, αλλά και τα υπολείμματα των τροφών -που δεν είναι και ο,τι καλύτερο- κατακάθονται στον πυθμένα και σαπίζουν μετατρέποντας τον βυθό σε υποβρύχια χωματερή. Αλλά καιρός είναι ύστερα από τον μικρό αυτόν πρόλογο να αρχίσω την παρουσίαση των ψαριών με σχετικά τυχαία επιλογή:

 ΡΟΦΟΣ

 Ο Ροφός είναι το όνειρο του ψαροντουφεκά. Είναι αναμφισβήτητα ο βασιλιάς των βράχων. Ζει μέσα στις σπηλιές απ’ όπου βγαίνει κάθε τόσο και παρατηρεί τα πέριξ, καθώς είναι αφ’ ενός πολύ περίεργο ψάρι και αφ’ ετέρου διεκδικεί τον χώρο του διώχνοντας κάθε παρείσακτο. Το κεφάλι του είναι τεράστιο. Καταλαμβάνει το εν τρίτο του σώματός του. Κάθε τόσο ανοίγει το τεράστιο στόμα του και ρουφάει (εξ ου και Ροφός) με δύναμη το νερό, οπότε όποιο μικρό ψαράκι περνάει από κοντά παρασύρεται και καταλήγει στο στομάχι του. 

Ο Ροφοί είναι ή μάλλον ήταν πολύ φιλικά ψάρια. Πλησίαζαν τους δύτες και πολλές φορές έτρωγαν από τα χέρια τους μικρά μεζεδάκια όπως γαρίδες και πλοκαμάκια από χταπόδια για τα οποία τρελαίνονται. Όμως το ανηλεές κυνήγι τους έκανε επιφυλακτικούς. Τώρα πια εξαφανίζονται μόλις αντιληφθούν κάτι ύποπτο. Κρύβονται βαθιά μέσα στο θαλάμι τους και περιμένουν να φύγει ο ψαροντουφεκάς. Όμως, όπως λέμε “η περιέργεια σκότωσε τον γάτο”, το ίδιο ισχύει και γι αυτόν. Κάποτε σκάει μύτη και καταλήγει στην κουζίνα. Προτιμάται βραστός, το δε κεφάλι του έχει την περισσότερη νοστιμιά, αλλά και το πιο τρυφερό κρέας. “Φάε κεφάλι του Ροφού και Συναγρίδα φέτα” λένε οι νησιώτες μας. 

Ο Ροφός ζει πολλά χρόνια, αν είναι τυχερός και επιζήσει του φοβερού κυνηγητού, φτάνοντας καμιά φορά τα 40 κιλά και το 1,20 μέτρα μήκος. Στο ενυδρείο του Μονακό υπάρχουν ροφοί ηλικίας 30 χρόνων. Αυτή η μακροζωία βέβαια είναι άπιαστο όνειρο για τους ελεύθερους ροφούς, καθώς τα νεαρά άτομα του μισού κιλού ζουν σε πολύ μικρά βάθη και είναι εύκολη λεία για τους νέους ψαροντουφεκάδες που δεν αφήνουν ούτε χειλού να μη χτυπήσουν, καθώς σαν νεοφώτιστοι διψούν για το θήραμα, ο,τι και να ’ναι... 

 Ο Ροφός ανήκει στην οικογένεια των Σερανιδών . Τα ψάρια που την απαρτίζουν είναι κατά σειρά αξίας, η Σφυρίδα, η Στείρα, ο Ροφός, η Πίγκα και ο Βλάχος. Αυτά για σήμερα. Θα συνεχίσω με άλλα άρθρα, για μια σειρά ψαριών των θαλασσών μας. 


Δημήτρης Μπούκουρας

ΣΗΜ. Όλες οι φωτογραφίες, καθώς και αυτές που θα ακολουθήσουν, είναι δικές μου...

    Ροφός



Στείρα



Σφυρίδα
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.