Αν υπάρχει θεός, θα πρέπει να με παρακαλέσει για να τον συγχωρέσω



Αυτό ήταν ένα από τα συνθήματα που βρέθηκαν σε τοίχο μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, γραμμένο από έναν από τους μελλοθάνατους που η Γερμανική θηριωδία των Ναζί έκρινε ότι πρέπει να πεθάνει.

Μέσα σε μια τόσο μικρή φράση, μπορεί να χωρέσει μια ολόκληρη εποχή και ο πόνος τόσων χιλιάδων εκατομμυρίων ανθρώπων που έχασαν ή χάθηκαν μέσα στην άρρωστη αυτή εποχή.

Αυτό το σύνθημα σήμερα είναι πολύ περισσότερο επίκαιρο από όσο φανταζόμαστε και αυτό γιατί εκείνη η σκοτεινή εποχή που έθρεψε τέρατα και δαίμονες, δεν έχει σταματήσει να υπάρχει.

Σήμερα το ναζιστικό πρόσωπο έχει μια διαφορετική αλλά το ίδιο επικίνδυνη μορφή και αυτό γιατί πλέον δεν ανήκει μόνο σε ένα κράτος ή σε έναν ηγέτη αλλά όλο το δυτικό μοτίβο όπως εξελίσσεται παίρνει αυτή την μορφή.

Βλέπουμε στην Αμερική έναν Τραμπ να υπερισχύει στις εκλογές, στην Ρωσία έναν ηγέτη ο οποίος ενώ  ακολουθεί το Σοβιετικό πρότυπο της ισόβιας διακυβέρνησης, έχει έναν χαρακτήρα άκρως φασιστικό, στην Ευρώπη η ακροδεξιά να αποκτά όλο και μεγαλύτερη δύναμη προερχόμενη από την αγανάκτηση του κόσμου λόγω της κακώς εννοούμενης νεοφιλελεύθερης πολιτικής των προηγούμενων χρόνων.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν πιστεύω ότι γίνεται από λάθος, η ιστορική γνώση υπάρχει για το που μπορεί να οδηγήσει ο κοινωνικός μαρασμός και η εξαθλίωση και αυτή πάντα οδηγεί σε έναν άκρατο εθνικισμό.

Στην στροφή της κοινωνίας σε αυτό το μοτίβο κύριοι υπεύθυνοι εκτός των άλλων είναι και οι αριστερόμορφοι καπηλευτές της ελευθερίας και της όποιας επαναστατικής κίνησης οι οποίοι επιμένουν κάθε τι εθνικό να το βαπτίζουν ως εθνικιστικό προκαλώντας την αντίδραση και την οργή ενός αγανακτισμένου κόσμου ο οποίος δεν έχει πραγματικά καμία διέξοδο.

Επιστρέφοντας στα Ελληνικά δεδομένα μπορούμε να δούμε αυτή την τροπή των πραγμάτων στην άνοδο της ακροδεξιάς η οποία στην ουσία δεν λέει απολύτως τίποτα και δεν έχει κανένα ουσιαστικό βάρος στις θέσης της, όμως γινόμενη συνεχώς αντικείμενο συζήτησης από όλους και ειδικά από τους αριστερούς, αποκτά ειδικό βάρος και προσοχή.

Κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι μέσα στην βουλή, όμως οι άσκοπες διώξεις που έγιναν πριν από καιρό και η ίσως εσκεμμένη αποτυχία του υπόλοιπου αβαρούς πολιτικού συστήματος να καρποφορήσει αυτή η δίωξη, έκανε την ακροδεξιά, έναν σημαντικό πολιτικό προορισμό για την πρόθεση ψήφου.

Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου διότι βλέπω όχι σε μεγάλο χρονικό διάστημα, ο κόσμος όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά κυρίως στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, να στρέφεται προς τα εκεί και αυτό δεν μπορώ να το θεωρήσω ως ένα λάθος διαχείρισης της σημερινής κατάστασης αλλά ώς ένα πολύ καλά σχεδιασμένο αποτέλεσμα, εφόσον την γνώση την έχουμε ήδη και οι μνήμες από την ναζιστική θηριωδία είναι εξαιρετικά νωπές.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη και κανένας θεός δεν θα ζητήσει συγχώρεση από εμάς, ότι σκεφτούμε, πράξουμε ή αποτύχουμε να πράξουμε, αφορά την ζωή την δική μας, των παιδιών μας αλλά και όλων όσων ακολουθήσουν στο μέλλον.

Το δεν ήξερα δεν αρκεί, ούτε είναι δικαιολογία.

Πλέον ξέρουμε και η ιστορία δεν είναι γραμμένη μόνο στα βιβλία, αλλά και σε τοίχους που είναι ποτισμένοι από αγωνία και θάνατο και μπορεί ο θεός να μην ζητήσει συγχώρεση από εμάς αλλά ούτε και εμείς θα έχουμε το δικαίωμα να ζητήσουμε συγχώρεση από τα παιδιά μας.

Γιάννης Ζωγραφάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.