Το κρεβάτι...



Παντρεύτηκαν, αν και είχαν πολλές διαφορές. Τόσες διαφορές που την κάθε εκδήλωση της ζωής τους την έκαναν χωριστά, ο καθένας στον δικό του τομέα, ανεξάρτητος εκείνος από εκείνη και εκείνη από εκείνον. Ο τομέας των συζύγων οριζόταν από μια κίτρινη γραμμή. Στο τραπέζι που έτρωγαν υπήρχε μια τέτοια γραμμή που το χώριζε στη μέση. Κανείς από τους δυο δεν είχε το δικαίωμα να περάσει στην περιοχή του άλλου. Μια φορά (ήταν φθινόπωρο τότε) έφυγε από τα χέρια εκείνης ένα κομμάτι από το δικό της μπούτι (αρνάκι στο φούρνο) και, κάνοντας δύο έως τρία απανωτά μικρά πηδηματάκια, ήρθε και στάθηκε στον τομέα εκείνου. Αυτός δεν της επέτρεψε να υπερφαλαγγίσει την κίτρινη διαχωριστική γραμμή και να το πάρει αλλά και ούτε της το έδωσε πίσω. Το έφαγε. (Από κείνη τη μέρα έγινε πιο προσεκτική.) 

Έτσι ήταν όλα χωρισμένα στο σπίτι τους. Το λουτρό, η κουζίνα, οι καναπέδες, τα συρτάρια, τα φώτα (ο άνδρας στην περιοχή του τα ήθελε γαλάζια, η γυναίκα στη δική της τα ήθελε πράσινα), οι καθρέπτες κ.ο.κ. Ακόμη και τη μουσική την είχαν χωρίσει. Εκείνη άκουγε μουσική μπαρόκ, εκείνος τρελαινόταν για την όπερα. Το μόνο που δεν ήταν χωρισμένο στη μέση με αυτήν την κίτρινη γραμμή ήταν το κρεβάτι του ζεύγους. Ο μόνος τόπος όπου δεν υπήρχαν περιορισμοί. Και κάποτε όλα τα χωρισμένα μέρη του σπιτιού αχρηστεύτηκαν. Όχι πως κατάργησαν τις κίτρινες γραμμές. Οι άνθρωποι ήταν τελείως διαφορετικοί. Δεν ταίριαζαν σε τίποτα μεταξύ τους. Απλώς τα χωρισμένα μέρη αχρηστεύτηκαν, γιατί εκείνος κι εκείνη αποφάσισαν να μείνουν για πάντα στο κρεβάτι.

Δημήτρης Μπούκουρας
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.