Απ΄ εδώ κι απ' εκεί - Του Κώστα Γραμματικάκη



Παιδάκια μου, σας είχα υποσχεθεί ότι, μετά τα μπουρδολογήματα θα έρθουν και τα «σοβαρά». Παρακαλώ προσέξτε τα εισαγωγικά γιατί σ' εμένα η σοβαρότητα δεν πάει, κι όταν λέω «σοβαρότητα», εννοώ τη σοβαροφάνεια. Έτσι αφήνω την Άνα μου να ασχολείται με την Longyearbyen όπου τα όπλα είναι απαραίτητα κατά των πολικών αρκούδων, τις οποίες εγώ λατρεύω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα χεστώ, αν δω καμιά δίπλα μου. Κάτι σαν τους καρχαρίες δηλαδή. Που θαυμάζω την για εκατομμύρια χρόνια τώρα τελειότητά τους, αλλά έτσι και δω κανέναν στη θάλασσα, καταρρίπτω όλα τα ρεκόρ ταχύτητας και ανεβαίνω όχι στους βράχους, αλλά στην κορυφή του βουνού.

Πάλι παρασύρομαι και αρχίζω τις μπουρδολογίες. Ας επιστρέψω λοιπόν κι ας γίνω Αιγαίος. Να λατρεύω δηλαδή τη θάλασσα, να θαυμάζω τις απανταχού όμορφες και να κολυμπώ στα βαθιά.

Αν με δείτε τώρα κάποτε να παραστρατώ, θυμήστε μου τις ψεκάδες, που στέλνει το μελτέμι σε όσους το αγαπούν. Όπως να πούμε για τον αείμνηστο φίλο μου, Καπετάν-Μπονάτσα, που ακόμη και τα 7 μποφώρ ήταν γι' αυτόν μπονάτσα, τα 8 ήταν θαλασσίτσα και που έφυγε στα χέρια μου. 

Τώρα αν με ρωτήσετε εγώ σε τι νερά ταξιδεύω σήμερα, θα κατασκευάσω έναν όρο και θα σας πω σε μπονατσομέλτεμο. Είμαι καλά δηλαδή. Άλλωστε καλοκαιριάζει. Και αυτό σημαίνει βουτιές στη θάλασσα και όχι σε οργανωμένες παραλίες.

Παιδάκια όμως διακόπτω μια και ήρθαν τα κουμπαροξαδερφια μου. Ένας πρώτος μου ξάδερφος δηλαδή, με την γυναίκα του, που εγώ τους πάντρεψα. Αν θέλετε, τα λέμε και αύριο.


Κώστας Γραμματικάκης 

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.