Αναρχία




Άναρχος δεν είναι ο κουκούλας, δεν είναι ούτε ο μπαχαλάκιας, δεν είναι ούτε ο μαλλιάς.
Άναρχος θα πει: Είμαι ο δημιουργός του εαυτού μου.
Δημιουργούμαι και λειτουργώ μόνος μου, με το δικό μου πρωτόκολο, τις δικές μου εσωτερικές αρχές

Ο άναρχος δεν ακολουθεί τις αρχές άλλων ή έστω κάποιες ιδεολογικές αρχές, κατ' εμέ.  Δεν στρατολογείται. Κι αν στρατολογηθεί, τότε μόνο προσωρινά και ακολουθώντας την εσωτερική του φωνή και όχι τη φωνή ενός αρχηγού ή μιας ομάδας.

Συνεπώς, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να ταυτίσω τον «αναρχισμό» π.χ των αναρχικών των Εξαρχείων με την αγνή ιδέα της αναρχίας.
Θα τους πω «αναρχιστές», ίσως και ακτιβιστές. Είναι στρατευμένοι σε ιδεολογίες… π.χ αντίφα. Έχουν επίσης υποστεί πλύση εγκεφάλου. θα έλεγα. Δεν ξεχωρίζουν από άλλες ομάδες, παρά μόνο ιδεολογικά, γιατί ο άναρχος, απλά, δεν εντάσσεται στην ομάδα.

Το σύμπαν είναι άναρχον (Ηράκλειτος), λειτουργεί με το δικό του αυστηρό πρωτόκολο.
Αν δεν βγει μια μέρα ο ήλιος, θα καταρρεύσει όλος ο γαλαξίας, όλο το σύμπαν, αν αυτό δεν ανήκει στο σχέδιο της φύσης της ίδιας, συνεπώς δεν μπορεί να «ακούει τον έναν και τον άλλο», να μιμείται…
Αν το σύμπαν είχε κάποιο θεό έξω απ΄ αυτό,  να παίζει με τα κουμπιά του, δε θα είχε μείνει ούτε αστερόσκονη για δείγμα ως τώρα

Ο άναρχος είναι κάτι εσωτερικό, μια αποστολή, κάτι αναπόφευκτο.
Οι αληθινοί άναρχοι δεν ξέρουν καν πως είναι άναρχοι, πιστεύω. Βλέπε Καραϊσκάκης, βλέπε Παπαφλέσσας, ακόμα και ο Γκεβάρα. Φαινομενικά «ενωμένοι» -προσωρινά- πήραν το δικό τους δρόμο.

Σημαντικό: Άναρχος δε γίνεσαι διαβάζοντας Μαρξ, Μπακούνιν, Στήρνερ… Δε γίνεσαι. Είσαι.
Όσον αφορά εκείνα τα: «αναρχοκομμουνισμός», «αναρχοναζισμός» κλπ, δεν θα ασχοληθώ … γιατί έννοιες σαν αυτές ξεχειλίζουν από γελοιότητα.

Μπορεί να υπάρξει μια αναρχική κοινωνία;
Ίσως -θεωρητικά πάντα- όμως αναρχική θα είναι η κοινωνία, όχι τα μέλη αυτής. Η ομάδα πάλι θα έχει αρχηγό, την ομάδα την ίδια. (Αυτό δεν θα το καταλάβουν όλοι, δεν πειράζει.)
Τα μέλη της θα είναι τα γρανάζια του μηχανισμού, θα ακολουθούν ένα αυστηρό πρωτόκολλο με το οποίο θα συμφωνούν ιδεολογικά, ή απλώς θα έχουν «πλυθεί».

Όμως ο άναρχος δεν υποτάσσεται στην ομάδα, όπως δεν υποτάσσεται στον αρχηγό… παρά μόνο παροδικά, ανάλογα με τους χτύπους της καρδιάς του.
Υποψιάζομαι ότι ο άναρχος στην χειρότερη περίπτωση θα απομονωθεί, στην καλύτερη θα γίνει αρχηγός, προσωρινά… μέχρι να τον σκοτώσουν, πρακτικά ή…λεκτικά. Αλλά γρανάζι δε γίνεται.


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.