ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΟΙ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ



Μεγάλη και Άγια Εβδομάδα για μια ακόμα χρονιά για να μας θυμίζει πως ο Θεός –τουλάχιστον όπως Τον πιστεύουμε με την Ορθόδοξη Χριστιανική λατρεία– ενσαρκώθηκε, έγινε άνθρωπος και μέσα από μαρτυρικό τρόπο έδειξε το μεγαλείο Του. Χωρίς να αξιολογείται το βάθος πίστης του καθενός, οι τελευταίες στιγμές του Χριστού, έτσι όπως αποτυπώνονται στα τέσσερα αποδεκτά Ευαγγέλια, μπορούν να ερμηνευθoύν από κάποιον/-α ότι καταγράφουν σε μικρογραφία τη ζωή του κάθε ανθρώπου, σε κάθε μια από τις 52 εβδομάδες του έτους.

Δυσκολίες, χτυπήματα ψυχολογικά και κοινωνικά, απογοητεύσεις, προδοσίες, σωματική επιβάρυνση, επιτυχία είναι κάποια από τα στάδια που θα διέλθει κάποιο άτομο όταν αναγνωρίσει εκείνη την ουσιαστική επιθυμία που θα τον βελτιώσει ηθικά, πνευματικά, ψυχικά, οργανώσει ένα πλάνο προς την υλοποίηση, το θέσει σε εφαρμογή και τελικά απολαύσει την ικανοποίηση του αποτελέσματος και την αυτοεξέλιξη. Ο Χριστός υποστήριξε μέχρι τέλους το θέλω Του και δε φοβήθηκε να θυσιαστεί για αυτό. Τον έφθασε όμως ψηλά, από εκεί που ξεκίνησε, από Θεός έγινε Θεάνθρωπος και πάλι Θεός. Ήξερε το δρόμο και τον ακολούθησε όσο σκληρός και αν ήταν. Έκανε το πάθος δυναμικότητα και τη δυναμικότητα ζωή. Εμείς;

Εμείς σηκωνόμαστε από το κρεββάτι γύρω στις 07:15 για να σκεφτούμε “πάλι δουλειά”, για να φτιάξουμε γρήγορα τον καφέ, για να κάνουμε ένα πεταχτό ντουζ, για να φορέσουμε το κόκκινο καρό-γκρίζο πουκάμισο, το λευκό-γκρίζο παντελόνι και τα μαύρα-γκρίζο παπούτσια, ώστε να βγούμε στον ηλιόλουστο καταγάλανο-γκρίζο ουρανό, να χαιρετήσουμε το γείτονα με ένα γκρίζο χαμόγελο, να μπούμε στο γκρίζο κτήριο της εργασίας μας, οκτώ ώρες μιας γκρίζας δουλειάς, επιστροφή στο γκρίζο σπίτι στον 4ο όροφο μιας γκρίζας πολυκατοικίας, ο φούρνος μικροκυμάτων ζεσταίνει ένα γκρίζο φαγητό, το τηλέφωνο χτυπά, το μαγαζί εξόδου που παίζει γκρίζα μουσική κανονίζεται, η παρέα βρίσκεται και οι πρώτες λέξεις που προλαβαίνουν να ακουστούν είναι “δεν είμαι καλά”. Χάθηκε το χρώμα και η ένταση από τις ζωές μας. 

Και το μόνο που μας δίνει μια ώθηση για την επόμενη ημέρα είναι ο καπνός από το τσιγάρο, το ποτό της χαλάρωσης, το σεξ με ένα ωραίο κορμί αγνώστου ταυτότητας, ένας τσακωμός στο δρόμο, η παράνομη “σχέση” ελαχίστων δεσμεύσεων. Παθολογικές ανάγκες μιας κατάστασης που ακούει στο όνομα “έτσι γίνονται σήμερα τα πράγματα”. 

Γεμίσαμε πάθη τις ζωές μας και τις 52 εβδομάδες του έτους, μεγαλύτερα ή μικρότερα, όχι από αυτά που μας εξελίσσουν και μας κάνουν υγιείςς αλλά από αυτά που μας καθηλώνουν και καταστρέφουν την ανθρώπινη ύπαρξη και τη διάθεση δημιουργίας.
Τουλάχιστον, ο Χριστός πέθανε για τη διδαχή, εμείς γιατί πεθαίνουμε;

Καλή Ανάσταση!


Στέλιος Κυμπουρόπουλος, M.Sc.
Ψυχίατρος - Σεξολόγος, 
Επιμελητής Β' - Β' Ψυχιατρική Κλινική Αθηνών, ΠΓΝ "ΑΤΤΙΚΟΝ"

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.