Η επιστροφή του Elementary


Το Elementary, ο νέος κύκλος του οποίου θα αρχίσει να προβάλλεται από αύριο Δευτέρα στις ΗΠΑ και αλλού, είναι μια από εκείνες τις σειρές που τη μια με ικανοποιούν, την άλλη με απογοητεύουν. Το βασικό της πρόβλημα είναι, θα έλεγα, ότι αποτελεί αμερικανική παραγωγή. Γιατί είναι πρόβλημα αυτό; Για τον απλό λόγο ότι τα αμερικανικά κανάλια που μεταδίδονται ελεύθερα, αρέσκονται στο να γυρίζουν είκοσι δύο με είκοσι τέσσερα επεισόδια ανά σεζόν, με αποτέλεσμα τα σενάριά τους πού και πού να πάσχουν.

Η αλήθεια είναι ότι όταν ανακοινώθηκε η δημιουργία αυτής της σειράς είχα τις αμφιβολίες μου γι' αυτήν. Ο βασικός λόγος ήταν ότι η ανακοίνωση ήρθε ένα μόλις χρόνο μετά την προβολή της εξαιρετικής πρώτης τριλογίας του Sherlock με τους Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Μάρτιν Φρίμαν από το BBC.
Δεν ήμουν ο μοναδικός που είχε τις αμφιβολίες του γι' αυτό το εγχείρημα, αφού μετά την πιο πάνω αναβίωση του ντετέκτιβ που ποτέ δεν πεθαίνει, λίγο πολύ όλοι αμφέβαλλαν κατά πόσο θα μπορούσε κάποιος να δημιουργήσει κάτι καλύτερο απ' αυτό.

Και είχαμε δίκιο. Και είχαμε άδικο. Δίκιο επειδή οι δημιουργοί του Elementary δεν έφτιαξαν κάτι καλύτερο. Άδικο γιατί έφτιαξαν κάτι το διαφορετικό, που όμως δούλευε.

Η μεγαλύτερη έκπληξη που μας επεφύλαξαν φυσικά ήταν η συμμετοχή της Λούσι Λιου σ' αυτή τη σειρά στον παραδοσιακό ρόλο του Δρ. Ουάτσον. Ο άντρας λοιπόν έγινε γυναίκα, και οι περισσότεροι από εμάς δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Τη Λούσι Λιου ουσιαστικά την ήξερα μόνο από τις εξωφρενικές της ερμηνείες στους Αγγέλους του Τσάρλι, και δεν ήμουνα σίγουρος κατά πόσο ήταν σοφή η επιλογή της γι' αυτό το ρόλο. Ευτυχώς η καλή ηθοποιός με διέψευσε. Η χαμηλή τόνων ερμηνεία της είναι ένα από τα μεγαλύτερα ατού αυτής της σειράς. Ο Σέρλοκ του Τζόνι Λη Μίλερ είναι χείμαρρος. Η Ουάτσον της Λιου μοιάζει με γαλήνια θάλασσα, κι ας μην είναι ακριβώς έτσι. Η συνύπαρξή τους δεν είναι απόλυτα αρμονική, αλλά αυτό είναι φυσικά κάτι το θετικό.

Αλλά η θηλυκή εκδοχή του Ουάτσον δεν ήταν η μοναδική έκπληξη που μας επεφύλαξαν οι δημιουργοί, αφού στη συνέχεια μας έδωσαν την κυρία Μοριάρτι, αλλά κι ένα Μάικροφτ Χολμς που δε θύμιζε σχεδόν σε τίποτα αυτόν που γνωρίζαμε από ταινίες και σειρές του παρελθόντος.

Αυτές οι εκπλήξεις, μαζί με τις αλλαγές που προέκυψαν στις ζωές των ηρώων στο πέρασμα του χρόνου, ήταν που κρατούσαν μέχρι τώρα το ενδιαφέρον ζωντανό. Είδαμε τον Χολμς να κάνει εξωφρενικά πράγματα, αλλά και να γίνεται σιγά σιγά πιο ανθρώπινος. Είδαμε την Ουάτσον να αλλάζει, να γίνεται πιο μελαγχολική και λίγο πιο σκληρή, καθώς ο κόσμος του Χολμς άρχιζε ν' αποτελεί πια όλο και μεγαλύτερο μέρος της πραγματικότητάς της.

Τι θα δούμε στο νέο κύκλο; Έναν Χολμς στα όριά του, καθώς σε συνέχεια των όσων συνέβησαν στα τελευταία επεισόδια που προβλήθηκαν, ο καλός ντετέκτιβ μοιάζει όλο και πιο πολύ να χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα. Κοιμάται λίγο, βλέπει ανθρώπους που δεν είναι εκεί, και συνεχίζει ακόμη να παλεύει καθημερινά με τους δαίμονές του, που έχουν φυσικά να κάνουν με τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Θα μπορέσει να τον βοηθήσει η Τζόαν Ουάτσον να ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα, ή μήπως θα χρειαστεί η επέμβαση ενός από μηχανής θεού για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους; Και τι θα γίνει με τη δουλειά τους; Θα συνεχίσουν να δουλεύουν αρμονικά ή θα πάρουν όλα την κάτω βόλτα;
Πριν κλείσω αυτό το κομμάτι οφείλω να αναφέρω ότι αυτός ο κύκλος ήταν προγραμματισμένο να περιλαμβάνει δεκατρία επεισόδια, αλλά μετά από τον ξαφνικό θάνατο μιας άλλης σειράς του τηλεοπτικού δικτύου παραγωγής, αυτά αυξήθηκαν σε είκοσι ένα. Η σειρά επιστρέφει με έξη μήνες καθυστέρηση, οπότε οι σεναριογράφοι είχαν περισσότερη άνεση χρόνου, κάτι που μας κάνει να υποθέσουμε ότι τα πρώτα δεκατρία επεισόδια θα είναι πιθανόν πολύ καλά, ενώ τα υπόλοιπα, που γράφτηκαν πιο βιαστικά, απλά διεκπεραιωτικά. Έτσι θα έχουν όντως τα πράγματα; Η απάντηση, όπως πάντα, προσεχώς στις οθόνες μας.

Λάκης Φουρουκλάς
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.