Κέιτ Τέμπεστ - Δεκατριών


Τα αγόρια έχουν τη μπάλα και τις ράμπες των σκέιτμπορντ.

Μπορούν και καβαλικεύουν BMX

και παίζουν μπάσκετ στις αυλές των πολυκατοικιών ως τα μεσάνυχτα.

Τα κορίτσια έχουν μόνο την ντροπή.

Κάποια μέρα,

όταν θα έχουμε μεγαλώσει πια και αναπτύξει τις δικές μας γνώμες,

θα είμαστε ευγενικές γυναίκες, με όμορφα χαμόγελα κι οικογένειες και δουλειές.

Και θα καθόμαστε,

με όλο το βάρος των ζωών και του πόνου μας

συμπιέζοντας τα κορμιά μας στα καθίσματα των λεωφορείων,

και θα βλέπουμε τα δεκατριάχρονα κορίτσια σα να τ' αντικρίζουμε για πρώτη

φορά από τότε που ήμασταν σαν κι αυτά,

καθώς θα κάθονται μπροστά μας, χασκογελώντας

μες στα χέρια τους, κοροϊδεύοντας τα παπούτσια ή τα παλτά μας,

και ανασηκώνοντας ειρωνικά τα βλέμματα.

Αυτά θα συμβαίνουν, καθώς έξω απ' το παράθυρο, στη λιακάδα,

τα αγόρια θα ενθαρρύνουν το ένα το άλλο,

και θα προκαλούν το ένα το άλλο να πηδήξει όλο πιο ψηλά.

Μετάφραση: Λάκης Φουρουκλάς

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.