Κάποιος ζωγραφίζει τον κοινωνικό μας χαρακτήρα



Για να διασπάσεις την κοινωνική ενότητα, πρέπει να διχάσεις την κοινωνία. Να προκαλέσεις τριγμούς και προβλήματα μέσα της, ούτως ώστε καμία αντίδραση από αυτήν να μην έχει δυναμική που να προκαλεί πρόβλημα στην εξουσία.

Όταν έχεις να κάνεις με μια συντηρητική κοινωνία, βάζεις μέσα τις ριζοσπαστικές ιδέες, οι οποίες και σωστές είναι και οι εισηγητές τους πολλές φορές είναι τίμιοι και ηθικοί άνθρωποι οι οποίοι όντως θέλουν μια αλλαγή. Το αντίθετο γίνεται όταν η κοινωνία είναι ιδιαίτερα προοδευτική και κάπου έχει χάσει την μπάλα.

Για να μην μακρηγορώ, με αγώνες και πολλά άλλα «ανομήματα» ενάντια στο καθεστώς και φυσικά με πολλές θυσίες, έρχεται η ανατροπή  και συνήθως μετά την ανατροπή οι πραγματικοί ήρωες, οι άνθρωποι που πίστεψαν σε αυτή την ιδέα, για κάποιο λόγο αποκτούν μια ατυχία στην ζωή και τους τρώει το μαύρο χώμα.

Μετά αρχίζει η φθορά και οι ιδέες γίνονται ιδεολογίες και απόψεις που, ως γνωστόν, ο κάθε ένας έχει από μία, έπειτα έρχεται ο διαχωρισμός εφόσον δύο ή τρεις μαζί, πιστεύοντας διαφορετικές λεπτομέρειες στην ίδια ακριβώς ιδέα, φτάνουν στο σημείο να μην μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχυρα με αποτέλεσμα να διασπώνται.

Αυτή η τάση έχει το ίδιο εφέ με το ριζικό σύστημα ενός δέντρου και δημιουργούνται συνεχώς νέα παρακλάδια, τα οποία για να επιβιώσουν χρειάζονται κάποια στήριξη όσο βαθαίνουν μέσα στην κοινωνία.

Τότε έρχεται ο από μηχανής θεός – σωτήρας, ο οποίος έχει την μορφή ενός οικονομικού ή άλλου συμφέροντος και ενισχύει αυτές τις ομάδες, κατά τα δικά του πάντα συμφέροντα, και χωρίς πολλές φορές ούτε οι ίδιες να γνωρίζουν από που προέρχεται η βοήθεια, πλην κάποιων εξαιρέσεων οι οποίες είναι τοποθετημένες εκεί για αυτό το σκοπό.

Αποτέλεσμα; θα γίνει ένα συλλαλητήριο, μια πορεία, μία κίνηση εναντίον της καθεστηκυίας τάξης και η κάθε ομάδα, αντί να τα βάλει με το καθεστώς που την οδήγησε εκεί, χτυπάει την άλλη ομάδα ή αρνείται την βοήθεια της σε αυτήν επειδή έχει βρει άλλο αντίπαλο, πιο προσιτό και στα μέτρα της.

Είναι πολύ μεγάλο το θέμα και χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση, όμως σαν μια πρώτη επαφή είναι αρκετά αυτά και ήδη γνωστά στους περισσότερους ανθρώπους, άσχετα αν πολλές φορές μπερδεύονται σε ανάλογες καταστάσεις επειδή το σύστημα που υποκινεί τις κρίσεις προβάλει προβλήματα μεσοπρόθεσμα που πρέπει να λυθούν.

Γεγονός είναι πάντως πως ζούμε τις ζωές μας πιστεύοντας πως είμαστε ανεξάρτητοι και αυτόφωτοι, χωρίς να καταλαβαίνουμε πως κάποιος άλλος γράφει το σενάριο στο οποίο καλούμαστε να συμμετέχουμε ή, αν θέλετε πιο εικαστικά, κάποιος άλλος ζωγραφίζει το περιβάλλον μας αλλά και τον κοινωνικό μας χαρακτήρα.


Γιάννης Ζωγραφάκης

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.