Τον αδύναμο να φοβάσαι πάντα


Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον κόσμο, οι κατακτήσαντες και οι κατακτηθέντες. Αυτό δεν νοείται στατικά, σαν πάγια και τετελεσμένη κατάσταση, αλλά σαν μια δυναμική ισορροπία, πάντα σε κίνηση, πάντα σε αλλαγή. Αν η δύναμη – σε όποιον τομέα- χρίζει τους πρώτους αξιότερους, η αδυναμία χρίζει τους δεύτερους αγριότερους.

Όταν ο εχθρός σου απολαμβάνει την κυριαρχία του, μην κρυφτείς φοβισμένος. Μην του δώσεις περισσότερη χαρά, περιμένοντας άπραγος να αποφασίσει την τύχη σου.

Όταν ο εχθρός σου στρογγυλοκάθεται μεθυσμένος από την επιβεβαίωση της δύναμής του, μην του κάνεις τη χάρη να τον θαυμάσεις. Η «ανωτερότητα» δεν είναι αρετή που εκτιμάται στη μάχη.

Όταν ο εχθρός σου στρίβει φιλάρεσκα το μουστάκι του, κοιτώντας πέρα μακριά στον ορίζοντα, αγναντεύοντας το ζοφερό σου μέλλον, διόλου μην κοιτάξεις εκείνο το θέαμα.

Μόνο εκμεταλλεύσου τη στιγμή, κοίταξε πόσο ευαίσθητο είναι το υπογάστριο, πόσο χαλαρωμένη η προσοχή του. Κοίταξε πόσο εφησυχασμένος είναι πια ο εγωισμός του και κάρφωσε τη λόγχη σου βαθιά, κι ας ξέρεις πως αυτή θα είναι η τελευταία αμαρτωλή πράξη στη ζωή σου.

Ξέρε λοιπόν, πως τον αδύναμο να φοβάσαι πρέπει περισσότερο, γιατί αυτός θα κάνει το μεγαλύτερο κακό, αν του δοθεί η ευκαιρία.

Έχε το νου σου, την ευκαιρία τη δίνεις ή σου δίνεται. Άλλοτε το ένα, άλλοτε το άλλο. Τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρει από πια μεριά θα είσαι. Αρκεί να εξυπηρετείς μια αποδεκτή ισορροπία.

Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.